Francis Ngannou kontra Francis Ngannou Jon Jones — iluzja

Francis Ngannou znów mówi o Jonie Jonesie, ale tym razem ton jest chłodniejszy niż stare plotki o fantasy bijatykach, które towarzyszyły ich nazwiskom.

Ngannou twierdzi, że do walki tak naprawdę nigdy nie doszło. Nie w taki sposób, w jaki myśleli fani. Nie w taki sposób, w jaki sport przez lata uparcie ją sobie wmawiał. W jego wersji, pojedynek był bardziej użyteczny jako dźwignia niż jako plan, coś, na co ludzie z UFC mogliby powoływać się, o czym mogliby rozmawiać i co mogliby pokazywać podczas negocjacji, nie doprowadzając sprawy do końca.

To mocno uderza, bo to nie była jakaś wymarzona walka, wymyślona przez fanów z powietrza. Przez długi czas Jones kontra Ngannou sprawiał wrażenie walki wagi ciężkiej. Dwóch mistrzów, dwie wielkie osobowości, dwa zupełnie różne rodzaje zagrożenia. To wisiało nad dywizją tak długo, że ludzie zaczęli traktować to jak niedokończoną historię. Teraz Ngannou w zasadzie mówi, że historia nigdy nie rozwijała się tak, jak myślała opinia publiczna.

Ngannou twierdzi, że największa walka wagi ciężkiej nie wyszła poza fazę rozmów

Z jego strony frustracja jest oczywista. Nie mówi jak ktoś, kto o włos przegapił okazję do zawarcia umowy przez jeden nieudany tydzień czy jedną zerwaną rundę rozmów. Brzmi jak ktoś, kto uważa, że ​​walka zawsze była bardziej atrakcyjna jako tytuł niż jako kontrakt. To zupełnie inny zarzut. Oznacza to, że największy biznes wagi ciężkiej w tym sporcie mógł przez lata narobić szumu, nie stając się prawdziwym priorytetem dla ludzi, którzy mogliby go doprowadzić do skutku.

I szczerze mówiąc, to zawsze pasowało do tego, jak to wszystko wyglądało. Rozmowa była bardzo ważna. Szczegóły zawsze były mgliste. Jedna strona się odzywała. Potem druga strona odpowiadała. Dana White się wypowiadał. Jones publikował. Ngannou odpowiadał. Fani zaczynali budować w głowach osie czasu. Ale im bardziej rozmowa zbliżała się do konkretów, tym mniej wydawała się spójna. Wokół tego starcia zawsze panowała atmosfera napięcia, ale nigdy nie było takiego napięcia, które sprawiałoby, że walka wydawałaby się zacięta.

To, co podsyca zainteresowanie tą historią, to lata włożone w ten pomysł. Ludzie chcieli zobaczyć walkę Jonesa i Ngannou nie tylko dlatego, że obaj byli sławni. Chcieli tego, ponieważ to zestawienie naprawdę coś znaczyło. Jones wniósł geniusz, kontrolę i umiejętność rozwiązywania elitarnych zawodników w nieoczekiwany sposób. Ngannou wniósł siłę, która może położyć kres całemu planowi jednym czystym ciosem. Wyglądało to jak rzadka walka wagi ciężkiej, w której style walki były równie interesujące, co nazwiska.

Dlatego słowa Ngannou teraz bolą. Nie tylko mówi, że walka się nie powiodła. Mówi, że być może nigdy nie została uczciwie zorganizowana. Dla fanów to najgorsza wersja nieudanej superwalki. Można żyć z fiaskiem umowy, jeśli obie strony naprawdę się starały. Znacznie trudniej jest to przełknąć, jeśli jeden z zawodników uważa, że ​​cała sprawa była jedynie szumem medialnym.

• Ngannou twierdzi, że o walce Jona Jonesa mówiło się więcej niż faktycznie do niej dążono.
• Uważa, że ​​UFC lepiej wykorzystało tę sytuację jako narzędzie nacisku niż jako prawdziwą rezerwację.
• Komentarze ponownie otwierają jedną z największych walk „co by było, gdyby” w erze współczesnej wagi ciężkiej.
• Historia ta zyskuje na popularności, ponieważ fani tak naprawdę nigdy nie przestali interesować się tym pojedynkiem.

Jest też coś odkrywczego w tym zbiegu okoliczności. Waga ciężka to wciąż dywizja, która opiera się na wielkich nazwiskach i większych możliwościach, a Jones pozostaje obecny w niemal każdej ważnej dyskusji fantasy, niezależnie od tego, czy aktywnie w niej uczestniczy, czy nie. Ngannou o tym wie. Wie również, że wspomnienie o Jonesie wciąż uderza w ten sport inaczej niż wspomnienie o prawie kimkolwiek innym. Ale to nie brzmiało jak żart. Brzmiało jak człowiek, który wspomina lata szumu medialnego i stwierdza, że ​​nie widzi już powodu, by chronić mit wokół niego.

To sprawia, że ​​cała historia wydaje się mniej romantyczna, a bardziej znajoma. W MMA zawsze były takie walki, które wiecznie żyły w nagłówkach gazet i nigdy nie trafiały do ​​klatki. Czasami chodzi o czas. Czasami o pieniądze. Czasami o ego. Czasami osoby zarządzające po prostu czerpią więcej korzyści z możliwości niż z rzeczywistości. Ngannou wskazuje wprost na tę ostatnią wersję i trudno ją zignorować, ponieważ wielu fanów już podejrzewało coś zbliżonego do niej.

Walka Jona Jonesa z Francisem Ngannou miała rozstrzygnąć coś na temat wagi ciężkiej, wielkości, niebezpieczeństwa, tego, który mistrz naprawdę zawładnie tą erą. Zamiast tego stała się jedną z tych walk, o które ludzie wciąż się spierają, nie otrzymując odpowiedzi. Teraz Ngannou mówi, że być może nigdy do niej nie dojdzie.

Dlatego ten cytat będzie się powtarzał. Dotyka UFC, Jonesa, biznesowej strony matchmakingu i jednego z największych pytań bez odpowiedzi w tym sporcie od lat. Kibice potrafią pogodzić się z pominięciem walki. Znacznie trudniej im pogodzić się z myślą, że przez cały czas gonili za mirażem.