Sean O'Malley, Petr Yan ile dövüşmek istedi.

Sean O'Malley, bir sonraki UFC dövüşüne çıkarken kafasındaki asıl planın Aiemann Zahabi olduğunu iddia etmiyor. Petr Yan'ı istiyordu. Rövanşı, gürültüyü, tartışmayı, horoz sikletinde hâlâ kimsenin sıkmayı bırakmadığı bir morluk gibi duran eski hesabı istiyordu.

O'Malley, UFC Beyaz Saray etkinliğinde Yan ile dövüşmesi için ısrar ettiğini ancak dövüşün bir türlü gerçekleşmediğini söyledi. Sözleri keskin ve tamamen kendi tarzına uygundu. Yan'ı son karşılaşmada yendiğini, bu yüzden Yan'ın onunla tekrar dövüşmek istemediğini belirtti. Bu sessiz bir meydan okuma değil. Bu, O'Malley'nin, 14 Haziran'a bile gelmeden, sıkletin en çok tartışılan dövüşlerinden birini yeniden gündeme getirmesi anlamına geliyor.

UFC 280'deki ilk O'Malley-Yan karşılaşması hiçbir zaman tam anlamıyla yatışmadı. O'Malley resmi olarak hakem kararıyla kazandı, ancak birçok kişi hala puan kartları hakkında tartışıyor. Bu tür sonuçlar her iki adamı da yıllarca takip edebilir. O'Malley için bu, Yan'ın adı her geçtiğinde gösterebileceği bir zafer. Yan için ise her zaman ikinci bir karşılaşmayı davet eden türden bir yenilgi.

İşte bu yüzden O'Malley'nin son yorumları biraz sert bir etki yaratıyor. Rastgele bir bantam sıklet dövüşçüsüne meydan okumuyor. Birçok hayranın hâlâ onun şampiyonluk yarışına yükselişiyle ilişkilendirdiği adama meydan okuyor. Yan'a karşı ikinci bir galibiyet, eski gürültüyü temizlemekten daha fazlasını yapacaktır. O'Malley'i şampiyonluk yarışının en derin noktasına geri döndürecektir.

Zahabi şimdi Yan'ın değerlendiremediği fırsatı yakalıyor.

Bunun yerine, O'Malley'nin karşısında 14 Haziran'da Aiemann Zahabi var. Bu, istediği rövanş maçı değil, ancak anlamsız bir maç da değil. Zahabi yedi maçlık bir galibiyet serisiyle geliyor ve bu da karşılaşmanın havasını değiştiriyor. Ünlü bir rakip ona lütuf olarak verilmiyor. Tek bir güçlü gecenin, sıkletin alt üst olmasına yol açabileceği bir konumu hak etti.

O'Malley, Zahabi'nin sert, dayanıklı ve deneyimli olduğunu belirtti. Ayrıca Zahabi'nin kickboks yeteneğine de dikkat çekti ki bu da dövüşün ilk rauntlarını ilginç hale getirebilecek en önemli unsur. O'Malley hala daha büyük bir yıldız ve sıradan izleyici için daha bilindik bir isim, ancak Zahabi sadece bir süs olarak gelmiyor. Gerçek bir hırsı, gerçek bir özgüveni ve çok ileriye bakan bir dövüşçüyü cezalandırabilecek türden sakin bir stili var.

• O'Malley, UFC Beyaz Saray karşılaşması için Petr Yan'ı istiyordu.
• UFC bunun yerine onu 14 Haziran'da Aiemann Zahabi ile karşı karşıya getirdi.
• Zahabi, yedi maçlık galibiyet serisiyle bu karşılaşmaya çıkıyor.
• O'Malley ile Yan arasındaki eski maç sonucu, rövanş tartışmalarını hala canlı tutuyor.

O'Malley için tehlikeli kısım burası. Halk Yan'dan bahsedecek çünkü Yan daha büyük bir isim ve eski maç hala ilgi çekiyor. Ama Zahabi, yaz aylarını gerçekten mahvedebilecek adam. Eğer O'Malley onu gerçekten istediği maçtan önce bir gecikme olarak görürse, tüm hikaye hızla tersine döner.

Bu karşılaşma ilk bakışta göründüğünden daha büyük bir baskı taşıyor.

O'Malley, en iyi performansını mesafe, ritim ve zamanlama üzerine kurdu. Rahat olduğu zamanlarda, rakiplerinin uzanıp ıskalamasına ve dövüşü çirkinleştirecek kadar yaklaşmadan önce pozisyon değiştirmesine neden oluyor. Zahabi bunun uzun süre devam etmesine izin veremez. O'Malley'i çalıştırmalı, vücuda temas ettirmeli, doğru anlarda mesafeyi kapatmalı ve uzun düz vuruşların sonunda ayakta kalmaktan kaçınmalıdır.

Zahabi üzerindeki baskı farklı. Ondan etkinliği kendi adıyla sırtlaması beklenmiyor. Popülerlik yarışını kazanması gerekmiyor. O'Malley'i kafeste rahatsız etmesi ve dövüşü, kendisine uygun olan temiz, gösterişli tempodan uzaklaştırması gerekiyor. Genellikle de zayıf rakipler burada fırsat bulurlar.

O'Malley ayrıca bir galibiyetin neleri açabileceğini de biliyor. Zahabi'yi açık ara yenerse, Yan'ın adını sanki bir adımı atlamış gibi görünmeden tekrar gündeme getirebilir. Rövanş istediğini, UFC'nin kendisine verdiği dövüşü kabul ettiğini ve eski hesabı kapatmak istediğini söyleyebilir. Bu, önceden ayarlanmış bir rakibin sözünü kesmekten çok daha güçlü bir pozisyon.

Yan'ın adı hâlâ O'Malley'nin ardından geliyor.

Bu durumun garip yanı, Yan'ın rakip bile olmamasına rağmen hikayenin merkezindeki isimlerden biri olması. İşte bu, hakem kararının taraftar kitlesinden asla tamamen silinmemesinin sonucu. O'Malley her kazandığında, insanlar Yan'ın sıradaki rakip olup olmaması gerektiğini soruyor. Yan'ın adı ligin zirvesine yakın bir yerde geçtiğinde, O'Malley'nin zaferi tekrar tartışmaya dahil ediliyor.

O'Malley bunu herkesten daha iyi anlıyor. Rövanş maçının sattığını biliyor çünkü her iki taraf da hâlâ kendilerini kanıtlamak istediklerine inanıyor. Ayrıca UFC'nin bu tür bir dövüşü tanıtmak için fazla yardıma ihtiyacı olmadığını da biliyor. Geçmişten gelen bir husumet var, bir kızgınlık söz konusu ve ilk sonuçla ilgili hâlâ yeterince anlaşmazlık var ki bu da ikinci maçı normal bir unvan mücadelesinden daha büyük hissettiriyor.

Ama şimdilik asıl iş Zahabi ile. Takvimde o maç var. 14 Haziran'da karşısında o olacak. O'Malley Yan hakkında konuşabilir, ama Zahabi maçının içinden Yan ile dövüşemez. Önce önündeki maçı kazanması gerekiyor.

Eğer O'Malley formda görünürse, dövüş biter bitmez Yan tartışmaları daha da alevlenecektir. Eğer Zahabi kazanırsa, tüm bunlar ortadan kalkar ve sıklet bir gecede yeni bir sorunla karşı karşıya kalır. Bu, bu eşleşmenin püf noktası. Başlangıçta O'Malley'nin istemediği bir dövüş olsa da, UFC'ye tam olarak nerede olması gerektiğini gösterebilir.