İslam Makhaçev UFC kariyer

Islam Makhachev'in kariyeri, kemerden çok uzakta başladığınızda daha mantıklı Başlık savunmasıyla değil. ile değil pound-for-pound konuşmak. 'la bile değil UFC. Dağıstan'da başlıyor, dövüşçüleri daha dövüşçü olduklarını anlamadan şekillendiren türden bir yerde.Sert dağlar,sert insanlar,sert rutinler.Oradaki hayat kazara yumuşaklık dağıtmaz.Erkekler güreş odaları, disiplin, kelimeleri boşa harcamayan yaşlı adamlar etrafında büyüyor ve saygı istiyorsanız, bugün kazanmış olsanız bile yarın tekrar kazanmaya hazır olsanız iyi olur hissi.

O dünya Makhachev'in kariyerinin her yerinde duruyor. Bunu onun dövüşme biçiminde görebilirsiniz. Konuşma biçiminde duyabilirsiniz. Önce kendini gürültülü bir yıldız olarak inşa etmedi. Ciddi bir yerden ciddi bir sporcu gibi inşa etti. Mahaçkale'de doğdu ve dövüş sporlarının fantezi olmadığı bir ortamda büyüdü. Onlar gerçek işti. Gerçek kültür. Gerçek gurur Dağıstan'da erkekler güreşle büyüyor ve günlük yaşamın yüzeyine yakın sambo ile savaşıyor. Makhachev de yaptı.

Geleceğin göz alıcı bir şampiyonu olarak yetiştirilmedi. Antrenmanın karakterin bir parçası haline geldiği türden bir ortamda büyüdü. Sert odalar ve zorlu beklentiler etrafında büyüdü. Habib'i şekillendiren aynı zihin olan Abdulmanap Nurmagomedov'un yanında eğitim aldı. Bu önemli ama kısayol olarak kullanılmamalı. İslam büyük olmadı çünkü büyüklüğün yanında durdu. O sistemden sağ çıktığı ve içinde gelişmeye devam ettiği için büyük oldu. Bir fark var.

O dünyanın dışındaki insanlar Dağıstan dövüşçülerini çoğu zaman tek bir şeye indirgerler Güreş. Baskı. Kontrol. Bu tembelliktir. Makhachev'in oyunu asla o kadar küçük değildi. Evet, boğuşma üssü elitti. Evet, sambo içgüdüleri başından beri oradaydı. Ama erken bile olsa hareket etme biçiminde daha temiz bir şey vardı. Dengeliydi. Sabırlıydı. Tekme atabiliyordu. Karşı koyabiliyordu. Acele edilmiş görünmeden bir adamın önünde durabiliyordu. Yaşamak için kaosa ihtiyacı olan biri gibi savaşmıyordu. Dövüşün yalnızca kararlarının hâlâ önemli olmasını isteyecek kadar küçük olmasını isteyen biri gibi savaştı.

İslam Makhachev hafif yükselişi

Öncesi UFC, M-1 ve bölgesel sahneyi zor yoldan inşa etti. Kazandı. Kazanmaya devam etti. Sporun etrafında kontrollü hissetmesini sağladı. MMA içindeki insanların onu neden ciddiye aldığını zaten görebiliyordunuz. O sadece Nurmagomedov soyundan gelen başka bir aday değildi. O kendi türünde bir sorundu. Bazı açılardan Khabib'den daha kompakt. Duygusal olarak daha az görünür. Daha soğuk. Oyunu her zaman sana bağırmıyordu. Etrafında sıkıldı.

Ulaştığında UFC, beklentiler oradaydı, ama henüz kesinlik yoktu.O kısmın kazanılması gerekiyordu.Leo Kuntz'a karşı ilk galibiyeti normal bir ilk adım gibi görünüyordu.Sonra Adriano Martins geldi ve onunla birlikte Makhachev'in ilk gerçek şoku geldi UFC hayat. Martins onu ilk turda nakavt etti. Daha sonra kötü pozisyonlara getirilmesi neredeyse imkansız hale gelecek bir adam için bu kayıp çok önemli. Kariyerin mükemmel doğmadığını gösterdi. Aynı zamanda ona, isteseler de istemeseler de, uzun süredir hüküm süren birçok şampiyonun erkenden ihtiyaç duyduğu bir şey verdi. Acı. Perspektif. Yanlış bir okumanın her şeyi mahvedebileceğinin kanıtı.

Bazı dövüşçüler böyle bir nakavttan kurtulmak için yıllarını harcıyorlar, özellikle de bu, halk onların kim olduğuna karar vermeden önce gerçekleştiğinde. Makhachev spiral çizmedi. Yeniden inşa etti. Bu onun hakkında çok şey söylüyor. Korumaya ihtiyacı olan bir dövüşçü gibi tepki vermedi. Sporun aşırı güveni ve teknik tembelliği yeteneğin sizi kurtarabileceğinden daha hızlı cezalandırdığı yeni hatırlatılan bir dövüşçü gibi tepki verdi. daha keskin bir şekilde geri döndü.

Martins mağlubiyetinden sonra, bunu takip eden koşu hafif siklet bölümünün gördüğü en ciddi tırmanışlardan biri oldu. Chris Wade. Nik Lentz. Gleison Tibau. Kajan Johnson. Arman Tsarukyan. Davi Ramos. Drew Dober. Thiago Moises. Dan Hooker. Bobby Green. Güçlü bir liste ve şu anda öne çıkan şey ne kadar eksiksiz göründüğü. Farklı şekiller. Farklı tehditler. Kariyerinin farklı anları. Hepsini çözmeye devam etti.

Arman Tsarukyan dövüşü özel ilgiyi hak ediyor. O zamanlar çıkış yapan bir rakibe karşı alınan zorlu bir galibiyet gibi görünüyordu. Daha sonra çok daha büyüdü çünkü Tsarukyan spordaki en iyi hafif sıkletlerden birine dönüştü. Geri dönün ve o dövüşü şimdi izleyin ve Makhachev hakkında önemli bir şey görüyorsunuz. O zaten gerçek olandı. Aldatmacaya ya da Khabib'in gölgesine kapılmıyordu. Zaten geleceğin elit dövüşçüsüne karşı çok çalışıyordu ve seviye yükseldiğinde önemli olan türden takasları kazanıyordu.

Drew Dober'ı teslim edip ilk turda Dan Hooker'ı kimurayla parçaladığında resim hızla değişiyordu. Hafiflik, insanların statüyü dağıttığı bir bölüm değil çünkü siciliniz düzgün görünüyor. Bunun için çok derin. İnsanları sizi görmeye zorlamalısınız. Makhachev bunu işten çıkarması imkansız hale gelerek yaptı. O her zaman odadaki en gürültülü adam değildi ama tarzı artık sadece ilk onda dönen başka bir yarışmacıymış gibi davranamayacak kadar eksiksiz ve boğucuydu.

Sonra kısa sürede Bobby Green geldi.Makhachev onun içinden geçti ve bu şampiyonluktan önceki son adımdı.Charles Oliveira dövüşüyor UFC 280, “geleceğin şampiyonu” konuşmasından gerçeğe her şeyin gittiği andı. Oliveira tehlikeliydi, kaotikti, hayranlar tarafından zaten seviliyordu ve uzun bir elit isimler listesini bozan türden bir güven taşıyordu. Makhachev onu şok edici bir sakinlikle yendi. Ayaklarının üzerinde incitti. Tepki vermesini sağladı. Sonra onu teslim etti. Bu dövüş önemliydi çünkü kim olduğunun tam şeklini gösteriyordu. Sadece bir yakalayıcı değil. Sadece bir baskı savaşçısı değil. Tüm zamanların tehlikeli hafif sıkletini temponun arkasında hissettirebilecek, şampiyon düzeyinde karma dövüş sanatçısı.

Kemeri aldıktan sonra şampiyonluk koşusu kariyerine gerçek bir ağırlık kazandırdı. Alexander Volkanovski birinci oldu ve bu dövüş insanlara hızlı bir bitişin yapabileceğinden daha fazlasını anlatıyordu. Volkanovski lig için küçüktü ama neredeyse herkesi rahatsız edecek kadar parlak, sert ve zekiydi. Makhachev zorlu, rekabetçi bir dövüş kazandı. Rövanş maçı çok daha hızlı sona erdi. Volkanovski'yi kafa vuruşu ve yumruklarla yere serdi. Birlikte yapılan bu iki dövüş onun şampiyonluk formunu açıklamaya yardımcı oldu. Derin teknik mücadeleyi kazanabilirdi. Açılış göründüğünde kapıyı da şiddetle kapatabilirdi.

Dustin Poirier bir diğer önemliydi test. Poirier bir şampiyonu dürüst kalmaya zorlayan türden bir rakip. Kıdemli. Tehlikeli. Dayanıklı. Popüler. Hayranların büyük dövüşlere güvendiği türden bir adam çünkü o, kolayca korkutulamayacak kadar çok yaşadı. Makhachev onu geç teslim etti. Bu bitiş önemliydi çünkü kolay olmadı. Gerçek iş, gerçek gerilim ve şampiyonların her dakikayı rahatça kontrol edemedikleri zaman hala kim olduklarını gösterdikleri türden uzun bir dövüşten sonra geldi.

Bu yüzden hafif sıklet bölümü dayanıyor. Sadece Khabib'den sonra bir taht devralmadı. Kendi şampiyonluk kimliğini oluşturdu. İnsanlar her zaman onları karşılaştırmak istedi çünkü bağlantı çok açıktı. Aynı bölge. Aynı kamp. Aynı antrenör. Dışarıdan aynı güreş öncelikli varsayımlar. Ama İslam'ın şampiyonluk koşusu onun sadece bir devam olmadığını kanıtladı. Kendi tarzı vardı. Daha fazla tekme atmak. Daha temiz uzun menzilli vuruş. Dövüşü sıkılaştırmadan önce nefes almasına izin verme konusunda daha fazla isteklilik. Daha az duygusal hacim. Farklı ritim. Aynı ciddiyet.

Habib'den sonra Mahaçev

Bu, uğraşmak zorunda kaldığı en zor şeylerden biriydi ve sonunda bu kadar iyi idare ettiği adam hakkında çok şey söylüyor.Yıllardır halkın yapması en kolay şey onu “Khabib'in takım arkadaşı” ya da “o spor salonundan bir sonraki” olarak görmekti. Bu tür bir etiket erkenden yardımcı olabilir, ancak daha sonra kendi başına bir kafes haline gelebilir. Kazanırsanız insanlar sistemin sizi yaptığını söyler. Mücadele ederseniz insanlar asla o seviyede olmadığınızı söyler. Makhachev yıllarını o gölgeden savaşarak geçirdi. Konuşmalarla değil. Turlarla. Performanslarla. Sonunda karşılaştırmanın bir yük gibi hissetmeyi bırakıp tarih gibi hissetmeye başlayacağı kadar kendi işini inşa ederek.

Abdulmanap Nurmagomedov'un ölümü tüm hikayeyi daha da ağırlaştırdı. Bu sadece bir antrenör kaybı değildi. Bu, tüm dünyadaki en önemli baba figürlerinden ve sportif beyinlerden birinin kaybıydı. Makhachev, bir yandan bu acıyı atlatmaya devam ederken, bir yandan da bir takımın ve zaten bir rehberlik merkezini kaybetmiş bir bölgenin beklentilerini taşımak zorundaydı. Dövüşçüler birisi için savaşmaktan çok bahsediyor. Onunla birlikte bu kulağa hiç sahte gelmemişti. ciddiyetini hissedebiliyorsunuz.

Bu yüzden şampiyonlukları hiç hafif gelmedi. Sadece kemerler veya sıralamalar için mücadele etmiyordu. Bir okulu, bir antrenman şeklini ve uzun bir sert Dağıstan beklentileri hattını sporun en büyük odalarına taşıyordu. Bunda baskı var. Sosyal medya baskısı değil. Gerçek baskı. Kimsenin izlemediği kampta yanınızda oturan türden.

Hafif sıklet saltanatı tamamen inşa edildiğinde, Makhachev zaten bariz soruların çoğunu cevaplamıştı. Elit isimleri ayaklarda yenebilir miydi? Evet. 25 dakikalık zorlu dövüşleri kazanabilir miydi? Evet. Şampiyonları bitirebilir miydi? Evet. Habib'in hayaleti hikayeyi yutmadan kemeri taşıyabilir miydi? evet. O son kısım belki de en önemlisi. tamamen kendisi olmuştu.

Sonra daha büyük hamle geldi Ağır siklete çıktı Bu, harika bir kariyerin daha da büyük görünmesini veya birdenbire çok hırslı görünmesini sağlayacak türden bir karar. At UFC 322, Jack Della Maddalena'yı yendi ve 170 yaşında şampiyon oldu. Bu önemli çünkü yükselmek duyurmak kolay ve hayatta kalmak zor. Welterweight bağışlayıcı değil. Daha büyük adamlar. Daha fazla güç. Perçinlemede daha fazla direnç. Her mücadelede daha fazla risk. Makhachev yine de kazandı ve bu, insanların onu tarihsel olarak nasıl yerleştirmek zorunda kaldıklarını değiştirdi.

İki klasmanda şampiyon olduktan sonra konuşma değişir, istesen de istemesen de daha da büyür, insanlar sadece bir sınıfta bir seferde sağdıç olup olmadığın hakkında konuşmayı bırakırlar, mirastan, çağdan, söz etmeye başlarlar pound-for-pound değer, ve spor en güçlü kariyerlerini düzenlemeye başladığında adınızın ne kadar yüksek olması gerektiği Makhachev bu tür bir konuşmayı kazandı.

İkinci kuşaktan sonra İslam Makhachev

Kariyerini ilginç kılan şey şu anda hala aktif hissettirmesi, arşivlenmemiş olması. İnsanların sadece geçmiş zamanda tartıştığı dövüşçülerden biri değil. Çalışma hala devam ediyor. Başlık hala orada. Bir sonraki savunma hala önemli. Bu onun hikayesine eski kariyer parçalarından farklı bir enerji veriyor. Hala yeni acılara, yeni zaferlere, yeni argümanlara, yeni kanıtlara yer var. Bu heyecan verici ama aynı zamanda dürüstlüğü de önemli kılıyor. Her şeyi mükemmel bitirip giden bir efsane değil. Hala yaşayan bir şampiyonluk sorunu, bu da hikayenin hala şekil değiştirebileceği anlamına geliyor.

Bir de para soruları var artık, çünkü şampiyonluk yılları hep o konuşmayı arkalarına sürüklüyor, iş çevresinin dışında kimse tam rakamı bilmiyor. UFC para bunun için çok gizli. Ama geniş resim yeterince açık. Kamu tahminleri artık onu genellikle altı milyon dolar civarında gösteriyor. Bu biraz yüksek ya da biraz düşük olabilir. Daha önemli olan yön. Zor bir hayattan geldi, dövüş sporları yoluyla kendini geliştirdi ve tüm bunları, dünyasındaki herhangi bir dövüşçünün şimdiye kadar mali açıdan en başarılı koşularından birine dönüştürdü. Büyük şampiyonluk dövüşleri, sponsorluklar, görünürlük ve şampiyon statüsü hayatını gerçekten değiştirdi. Kesin miktar gizli kalsa bile bu kısım inkar edilemez.

• Sert bir Dağıstanlı dövüş kültüründen geliyordu ve bu ciddiyetini asla kaybetmedi.
• Martins nakavtı yükselişini kırabilirdi ama bunun yerine yükselişi keskinleştirdi.
• Hafif sıklet şampiyonluk koşusu onun sadece Khabib'in halefi değil, kendi şampiyonu olduğunu kanıtladı.
• Ağır sıklet kemerini kazanmak, kariyeri tek bir bölümden çok daha büyük hale getirdi.

İslam Makhachev'in kariyerini anlamanın en iyi yolu muhtemelen şudur: bir anda büyük olmadı.Zamanla inkar etmesi zorlaştı.Disiplin, kayıp, tekrar, büyük galibiyetler ve şampiyonluk baskısı ile kendini inşa etti.Ciddi dövüşçüler üreten bir yerden geldi ve sonra hepsinin en ciddilerinden biri olduğunu kanıtladı.Bazı şampiyonlar parlak ve vahşi yanıyor.Makhachev bundan daha soğuk bir şey inşa etti.Daha kontrollü.Daha dayanıklı.Daha eksiksiz.

Bu yüzden kariyeri hala devam ederken bile önemli geliyor zaten Temiz olduğu için değil Hiçbir aksilik olmadığı için değil Çünkü büyük bir dövüş hayatının genellikle ihtiyaç duyduğu tam şekle sahip Zor başlangıçlar Acı verici bir ders Uzun bir tırmanış Bir başlık Bir saltanat Dışarı çıkacak bir gölge Daha büyük bir kemer Ve tüm bunlardan sonra bile, hala iş henüz bitmemiş gibi odaya girdiği hissi.