Gilbert Burns emeklilik planı

Gilbert Burns, emeklilik kararının kafesin içinde tek bir duygusal saniyede aklına gelmediğini söylüyor. Mike Malott'a karşı aldığı yenilgi, işlerin nereye gittiği konusunda kendini kandırmayı bırakmasına neden oldu.

Bu kısım, sözlerinin etkisini daha da artırıyor. Burns, kafasında üç maçlık bir veda planı olduğunu söylüyor. Colby Covington ile karşılaşmak, ardından Uluslararası Dövüş Haftası'nda dövüşmek ve kariyerini Brezilya'da bitirmek istiyordu. Kontrollü bir son olacaktı, dövüşçülerin hikayenin son şeklini hala seçebileceklerine inandıkları zamanlarda hayal ettikleri türden bir son. Ancak plan Winnipeg'de suya düştü ve Burns, aksini iddia etmenin temiz bir yolu olmadığını hemen anlayan bir adam gibi konuşuyor.

O, spora kızgın biri gibi konuşmadı. Bir dövüşçünün biraz fazla uzun süre ringde kalmasının nelere yol açabileceğini tam olarak bilen biri gibi konuştu. Burns, kariyerlerini karşılaştırmak için değil, konuyu netleştirmek için BJ Penn ve Anderson Silva gibi isimlerden bahsetti. İnsanların onu izlerken, gerçek heyecan kaybolduktan sonra neden devam ettiğini merak etmelerini istemiyordu. Bu korku, üzüntüden daha çok sözlerinde yer alıyordu.

Burns'ün nihai bir yol haritası vardı, ancak Winnipeg bunu erken sonlandırdı.

Bu hikâyeyi daha da etkileyici kılan şey, mantığın ne kadar dürüst olduğudur. Burns, Mike Malott'un ölçüt haline geldiğini söyledi. Bunu ona saygısızlık ettiği için değil, ona yeterince saygı duyduğu için açıkça söylediği için yaptı. Eğer o pozisyondaki bir dövüşçüyü yenemiyorsa, hâlâ şampiyonluk yarışında yer alan bir adam gibi konuşmamalıydı. Bu cümlede egoyu korumaya yönelik bir şey yok. Yumuşak bir iniş yok. Sadece, dövüşçülerin genellikle çok sonralara kadar bakmaktan kaçındığı bir şekilde spora bakan bir tecrübeli kişi.

Bu tür bir öz farkındalık, özellikle bir yenilgiden hemen sonra nadirdir. Çoğu dövüşçünün acıyı gerçekten ayırabilmesi için zamana ihtiyacı vardır. Burns, sanki bu konuşmayı bir süredir kendi kendine yapıyormuş gibi görünüyor. Nakavt sadece tartışmayı sonlandırdı. 39 yaşında, birçok zorlu dövüş geçirdi ve son dönemdeki performansı yanlış yöne gidiyordu. Art arda beş yenilgi, tek bir kötü geceyle açıklanabilecek bir düşüş değildir. Bir noktada vücut, zamanlama ve sonuçlar aynı yöne işaret etmeye başlar.

Burns ayrıca emekliliğini mirasla ilgili dramatik bir veda konuşmasına dönüştürmeye çalışmadı. Kariyerinin ne olduğunu biliyor. Mevcut en iyi insanlarla dövüştüğünü biliyor. Sıkletine yıllarca ciddi çalışma ve ciddi geceler verdiğini biliyor. Muhtemelen bu yüzden şimdiki tonu birçok emeklilik açıklamasından daha sakin geliyor. Artık mükemmel bir son için savaşmıyor. Sporun zaten aldığından daha fazlasını almadan önce ayrılmaya çalışıyor.

Bir dövüşçünün, bir zamanlar son bir şans daha yakalayacağına inanan halinin artık olmadığını itiraf etmesini duymak zor bir şey. Burns her zaman doğru gece, doğru eşleşme, doğru seri yakalarsa bir kez daha şansını deneyebilecek bir adam gibi davrandı. Şimdi ise bu umudun diğer tarafından konuşuyor. Acı dolu değil, yıkılmış değil, sadece kim olduğuyla bu seviyede kim olması gerektiği arasındaki farkın artık göz ardı edilemeyecek kadar büyük olduğunu söyleyecek kadar dürüst.

• Burns, Winnipeg'den önce emekliliğin zaten planın bir parçası olduğunu söylüyor.
• Kafasında üç final dövüşü planlamıştı.
• Mike Malott'a karşı aldığı yenilgi, planın derhal sona ermesi gerektiğine onu ikna etti.
• Kariyerinin, hayranlarının yanlış nedenlerle hatırlayacağı türden bir düşüşe geçmesini istemiyor.

Bu da bu açıklamayı standart bir emeklilik duyurusundan daha anlamlı kılıyor. Burns, onu bir geceliğine duygusal olarak etkileyen şok edici bir yenilgiden sonra ayrılmıyor. Önündeki yola baktığında, devam etmenin muhtemelen nasıl olacağını beğenmediği için ayrılıyor. Bu sporda, bir veteran için ulaşılması en zor sonuçlardan biri bu olabilir. Artık dövüşemeyeceği anlamına gelmiyor, ancak cevabı zorlamaya devam etmemesi gerektiği anlamına geliyor.

Hâlâ onun bir kez daha ringe çıkabileceğini, bir kez daha büyük bir isim olabileceğini, veda dönemini bundan daha temiz bir şekilde tamamlayabileceğini düşünenler olacaktır. Hayranlar her zaman saygın dövüşçüler için bunu yaparlar. Ancak Burns şu anda fantezilerle ilgilenmiyor gibi görünüyor. Herkes başarılarından ziyade hasarlarından bahsetmeye başlayana kadar ortalıkta dolanmaktansa, kariyerinin doğru kısmıyla anılmaya devam ederek emekli olmakla daha çok ilgileniyor gibi görünüyor.

Söylediklerinin tamamında en net şekilde ortaya çıkan nokta bu olsa gerek. Maçın sonunu kendisi seçmek istedi. Sadece tam olarak hangi sahnede olacağını seçemedi. Winnipeg, umduğundan daha erken ve daha sert bir şekilde kapıyı kapattı ve şimdi bunu süsleyip püslemeden kabul ediyor. Yıllarca zorlu maçlara doğrudan giren bir dövüşçü için, vedanın bile gerçek bir yumuşaklık içermemesi oldukça yerinde görünüyor.

Gilbert Burns hayal ettiği emeklilik planına kavuşamadı. Daha sert ve ani bir sonla karşılaştı. Ancak yine de bu kararı, neden verilmesi gerektiği konusunda hâlâ net bir şekilde konuşabildiği bir dönemde aldı. Geç vedalar ve sahte son maçlarla dolu bir sporda, hâlâ kontrol edebileceği en sağlam şey bu olabilir.