Mackenzie Dern UFC kariyer

Mackenzie Dern'in kariyeri hiçbir zaman düz veya sıradan gelmemişti. Daha önce bile UFC, hikayesinde her zaman insanları bir saniyeliğine durduran bir şey vardı. Belki de geldiği aileydi. Belki de çoğu çocuk hala hangi sporu sevdiklerini bile çözerken paspaslar, spor salonları ve uzun saatler süren sondajlar arasında büyüme şekliydi. Belki de en başından beri hayatındaki tuhaf karışımdı. Doğuştan Amerikalı, ailesi ve etrafındaki dövüş kültürü nedeniyle Brezilya'ya derinden bağlı, her şeyin ne kadar sıra dışı olduğunu anlayacak yaşa gelmeden yerler, diller ve beklentiler arasında hareket ediyor.

Phoenix, Arizona'da doğdu ama hayatı hiçbir zaman basit bir Amerikan spor hikayesinin içinde kalmadı Babası Wellington “Megaton” Dias, Brezilya jiu-jitsu'sunda zaten çok büyük bir isimdi. Bu onun etrafındaki erken atmosferin merkezi değil. Sporun yakınında büyümedi. Sporun içinde büyüdü. BJJ evdeydi, seyahatte, aile sohbetlerinde, günlük yaşamın ritminde. Üç yaşında antrenmanlara başladı. Çoğu insan için bu gerçek olamayacak kadar erken geliyor. Onun için normal hale geldi.

O tarz bir çocukluk bir dövüşçüye yardımcı olabilir ama çok farklı bir baskı da yaratabilir baban zaten saygı gördüğünde insanlar seni farklı izlerler sadece yetenekli olup olmadığını sormazlar ismine layık olup olmadığını sorarlar Dern başından beri bununla yaşamak zorundaydı kimsenin bakmadığı sessiz bir köşede öğrenmiyordu Çok erkenden ondan bir şeyler bekleyen bir dünyanın tam görüntüsünde öğreniyordu Ve bunun altında küçülmek yerine dünyanın en iyi kıskaççılarından biri oldu.

Gençliği seyahat, rekabet ve gelecekteki MMA dövüşçülerinin çoğunun çok sonralara kadar ulaşamayacağı bir tür yoğunlukla doluydu. Amerika Birleşik Devletleri ile Brezilya arasında gidip geldi. Sporda sadece çocukların değil yetişkinlerin de yanındaydı. Rekabetin ne kadar ciddi olduğunu henüz çok küçükken öğrendi. Üst düzey bağlılığın yakından nasıl göründüğünü gördü çünkü bu sadece uzaktan hayran olduğu bir şey değildi. ailesinin tam oradaydı.

Kariyer Nasıl Başladı

İnsanların gençken üstün yetenekli sporcular hakkında anlattıkları pek çok güzel hikaye var Dern ile en ilginç şey yeteneğin gerçek olması ama etrafındaki çalışmalar daha da gerçekti. Birisi Megaton Dias'ın kızının hikayesini beğendiği için ünlü bir yakalayıcı olmadı. Kazanmaya devam ettiği için ünlü oldu. Bir kemer seviyesinden diğerine geçerken, diğer kadınların grupta görmekten korktuğu türden bir yarışmacı haline geldi. Dünya şampiyonlukları kazandı. Her kemer seviyesinde kazandı. Henüz çok küçükken yetişkin bölümlerine girdi ve daha yaşlı, daha güçlü ve daha deneyimli kadınları dövmeye başladı.

Onun hakkında hala çok şey söyleyen eski bir hikaye var Kahverengi kuşakta, Japon televizyonunda erkek bir judo siyah kuşağını yendi Birisi bunun sadece kısa versiyonunu bilse bile, bu size hala önemli bir şey anlatıyor Dern sürekli olarak sert odalara itildiği bir hayatta büyüdü Rahat odalar değil Sert odalar Teknik kadar zihni şekillendiren.

Siyah kuşak olduğunda artık sadece “çok yetenekli” değildi. jiu-jitsu'da gerçek bir yıldızdı. ADCC'yi kazandı. Büyük dünya şampiyonlukları kazandı. İnsanların “dahi” ve “fenom” gibi kelimeleri kulağa saçma gelmeden kullanmasına neden olan türden bir özgeçmişe sahipti. Ancak dövüş sporları, bir dünyaya hakim olan ve sonra diğerine adım atan insanlara karşı acımasız olabilir. Büyüklükle boğuşmak MMA büyüklüğünü garanti etmez. Pek çok parlak jiu-jitsu oyuncusu zor yoldan öğrenmiştir. Kafes farklı sorular sorar. Birisi zemini reddettiğinde vurabilir misiniz. Hasar alıp sakin kalabilir misiniz. Kimsenin size temiz bir yol tutuşu sağlayamadığı geçişlerde güreşi savunabilir misiniz. Eski uzmanlığınızın çok daha karmaşık bir sporda hayatta kalmasını sağlayabilir misiniz.

Dern, tüm bu soruları ve çok fazla abartılı reklamı taşıyarak MMA'ya adım attı. Bu her zaman bir hediye değildir. Bazen heyecan yolu zorlaştırır çünkü her normal öğrenme adımı aniden bir hayal kırıklığı gibi görünür. 2016'da profesyonel oldu ve insanlara bir anlamda tam olarak beklediklerini vermeye başladı. Hemen minderde tehlikeliydi. Gönderimler geldi. Kavgalardaki sakinlik geldi. Rakipler, eğer onunla kötü bir karar verirlerse, mücadelenin yönetilebilir olmaktan umutsuzluğa çok hızlı gidebileceğini biliyorlardı.

Ancak MMA hikayesinin ilk bölümünde de karışıklık vardı ve bu karışıklık, kariyerin gerçek hissettirmesinin bir parçası. Mackenzie Dern hiçbir zaman mükemmel bir ürün olmadı UFC. Gelişmek zorundaydı Kilo sorunlarıyla uğraşmak zorundaydı Spordaki herkesin en çok ne istediğini bildiği ve ona vermemek için çok çabaladığı gerçeğiyle uğraşmak zorundaydı Bu MMA'daki bir kıskaç için sinir bozucu bir hayat olabilir Dövüşün en hızlı bittiği alanda dünya standartlarında olduğunuzu biliyorsunuz, ama önce kendi en iyi dünyanıza bile ulaşacak kadar çarpıcı ve güreş kaosundan sağ çıkmalısınız.

Mackenzie Dern yükseliyor UFC

O noktaya geldiğinde UFC 2018'de dikkatler zaten oradaydı.Ashley Yoder'a karşı ilk maçı sessiz bir giriş değildi.İnsanlar ünlü jiu-jitsu yıldızının anında bir yarışmacı gibi mi görüneceğini yoksa önce MMA oyununun onu yavaşlatıp yavaşlatmayacağını görmek istediler.Kazandı ama dövüş aynı zamanda hayatının bir sonraki bölümünün ne olacağını da gösterdi.Sırf yer oyunu elit olduğu için hiçbir şey kolay olmayacaktı. Sporun geri kalanını parça parça inşa etmek zorunda kalacaktı.

Sonra onun ilk büyük sorunlarından biri geldi UFC kariyer.Amanda Cooper dövüşü basitçe başka bir galibiyet olarak hatırlanmalıydı.Bunun yerine kilo kaybı hikayenin bir kısmını yuttu.Dern limitin üzerinde yedi pound geldi.Saman siklet için bu çok büyük.Bir kenara fırça atamayacak kadar büyük.Parasına mal oldu ve 115 yaşında uzun vadeli geleceğinin ne kadar ciddi olacağı konusunda gerçek şüphe yarattı.Teslim olarak kazandığı kafeste.Dışarıda kavga onda ilk gerçek lekelerden birini bıraktı UFC koşun. Bu önemlidir çünkü kariyer hikayeleri yalnızca galibiyet ve mağlubiyetlerden oluşmaz. Aynı zamanda bir dövüşçünün insanlara yetenek etrafındaki yapıdan şüphe etmeleri için bir neden verdiği anlardan da oluşur.

Ve onun için, bununla yaşamak zorundaydı.Bir sürü dövüşçü bahanelerin arkasına saklanırdı ya da eleştiri haksızmış gibi davranırdı.Dern devam etmek ve kariyerin o çirkin andan daha büyük olduğunu kanıtlamak zorundaydı.Sonra hayat başka bir şekilde büyük bir şekilde değişti.Anne oldu.Bu, kariyerindeki küçük bir yan not değil.Vücudunu, programını, önceliklerini ve hayatının duygusal şeklini değiştirdi.

Dövüşçüler genellikle anne baba olmaktan otomatik olarak onları daha güçlü kılıyormuş gibi bahseder Gerçek hayat her zaman o kadar temiz değildir Bazen yardımcı olur Bazen her şeyi karmaşıklaştırır Bazen ikisini birden yapar Dern için annelik kariyer hikayesinin sertliğinin bir parçası oldu Sadece gelişmeye çalışan bir yarışmacı olarak değil, iyileşmeyi, eğitimi ve aniden kendi hırslarınızdan çok daha büyük bir hayatla gelen tüm normal kaosu dengelemeye çalışan yeni bir anne olarak kafese dönmek zorunda kaldı.

O dönüş sorunsuz gitmedi Amanda Ribas onu yendi ve o mağlubiyet tam da Dern'in temiz bir yeniden başlatmaya ihtiyaç duyduğu aşamada geldiği için acıttı.Ribas o gece daha keskin, daha özgür ve daha eksiksiz görünüyordu.Dern bu kaybı dürüstçe almak zorundaydı.Artık sadece “jiu-jitsu ası” olmak yeterli değildi. Eğer gerçek bir şey istiyorsa UFC koş, çok daha iyi bir karma dövüş sanatçısı olması gerekiyordu.

Yine onun için, bundan sonra olan tam olarak buydu.Bu, tüm kariyerinin en önemli bölümü olabilir.En büyük isimlere sahip olduğu için değil, büyümeyi gösterdiği için. Hannah Cifers diz çubuğuna yakalandı ve bu sadece bir başka boyun eğme galibiyeti değildi. Bir kadının ilk bacak kilidi finişi oldu UFC tarih. Sonra Randa Markos geldi, başka bir hızlı teslim. Sonra Virna Jandiroba, Nina Nunes ve Dern'in kariyerinin ilk versiyonunun önerdiğinden çok daha ciddi bir saman sıklet haline geldiğine dair daha fazla işaret.

Hala gösterişli bir forvet değildi ve öyleymiş gibi davranmasına gerek yoktu. Önemli olan temiz bir şekilde vurmanın zorlaşması, baskı altında daha sakin olması ve rakiplerini her saniye zihinlerindeki yer tehdidiyle savaşmaya zorlamada çok daha iyi hale gelmesiydi. Bu MMA'daki her şeyi değiştirir. Bir dövüşçü her takasta teslimiyeti düşünmek zorunda kaldığında, vuruş çoğu zaman daha kolay hale gelir çünkü tereddüt işin bir kısmını sizin için yapmaya başlar.

Marina Rodriguez dövüşü çok büyüktü çünkü hem vaadi hem de boşluğu gösteriyordu Dern'in anları vardı Tehlikesi vardı Baskısı vardı Ama Marina ayakları üzerinde daha temizdi ve dövüşün uzun şekli üzerinde daha keskindi Dern kaybetti ve onu gömmeden gerçeği söyleyen türden bir kayıptı. Önem taşıyacak kadar yakındı. Henüz tepeye sahip olacak kadar tam değil.

Sonra Tecia Torres geldi. Sonra Yan Xiaonan. Sonra Angela Hill. Sonra Jessica Andrade. Sonra Amanda Lemos. Liste önemli çünkü seviyesinin ne kadar gerçek hale geldiğini gösteriyor. Dern artık abartılı reklam ve eski jiu-jitsu şöhretine göre sıralamanın yakınında gezinmiyordu. Boks yapabilen, hareket edebilen, güreşebilen ve hataları cezalandırabilen kadınlara karşı gerçek saman sıklet dövüşlerindeydi. Bazı geceler kazandı. Bazı geceler kaybetti. Ancak bölüm onunla uğraşmaya devam etmek zorunda kaldı.

Dern en büyük kavgalar

Mackenzie Dern'inkini anlamak istiyorsan UFC kariyer, en büyük dövüşler hikayeyi çok net anlatıyor Amanda Cooper, profesyonel taraf özensizleşirse yeteneğin tek başına yeterli olmayacağına dair ilk erken uyarıydı Amanda Ribas, annelik ve şöhretin teknik büyüme ihtiyacını ortadan kaldırmadığını gösteren ilk sert hatırlatmaydı Marina Rodriguez, tek başına tehditle boğuşarak bir şampiyonluk koşusu inşa edemeyeceğini gösteren dövüştü Angela Hill önemliydi çünkü Dern beş raunt boyunca güçlü, sakin ve fiziksel olarak heybetli görünüyordu, bu da kariyerine yeniden daha istikrarlı bir his verdi. Amanda Ribas rövanş maçında önemliydi çünkü eski bir acının geri gelmesi gibi geldi ve Dern bu dövüşü kol çubuğuyla bitirmek ona kariyerinin en tatmin edici galibiyetlerinden birini verdi.

Dern'de kariyerini ilginç kılan başka bir şey daha var. O sadece bir dövüşçü değil. Aynı zamanda her zaman halkın ekstra ilgisini beraberinde getiren kişiliklerden biri. Bakışı, sesi, İngilizce ve Portekizce arasında geçiş yapma şekli, Amerika Birleşik Devletleri'nde doğmuş olması ama Brezilya'ya derinden bağlı olması, bunların hepsi onu yıllardır takip ediyordu. Bazen ona yardımcı oldu. Bazen insanların onu olması gerekenden daha az ciddiye almasına neden oldu. Ancak sporun ona tanınabilir bir isme sahip ünlü bir yakalayıcıdan daha fazlası gibi davranmaktan başka seçeneği kalmayana kadar devam etti.

Ve gerçek şu ki, insanların hatırladığından daha fazla saygısızlıkla mücadele etmek zorunda kaldı. Düpedüz nefret değil. Daha sessiz bir şey. Hikayesini basitleştirmek çok kolay olan kadın dövüşçüleri takip eden türden bir şüphe. Güzel kız. Ünlü BJJ ailesi. Matta iyi. Belki yeterince tamamlanmadı. Belki yeterince disiplinli değil. Belki de zorlu bir şampiyonluk yarışının eziyeti için inşa edilmedi. Onunki gibi kariyerler ilginç hale geliyor çünkü insanları yavaş yavaş fikirlerini güncellemeye zorluyorlar. Dern bunu yıllardır yapıyor.

Bugünkü parası, tüm bunları gerçek bir kariyere dönüştürdüğünü yansıtıyor ancak burada dürüst kalmak önemli. UFC ödeme tamamen halka açık değildir ve çevrimiçi “net değer” sayılarının çoğu yarı tahmindir. Bunu söylemenin en güvenli yolu şudur: Mackenzie Dern iyi iş çıkardı. Kamu tahminleri onu genellikle düşük yedi rakamın etrafına, kabaca 1 milyon $ ila 2 milyon $ aralığında bir yere yerleştirir. Bu muhtemelen dövüş cüzdanlarından, sponsorluklardan, medya değerinden ve yıllardır görünür bir isim olarak kalmasından kaynaklanmaktadır. Ancak ekibi dışında hiç kimse tam sayıyı bilmiyor, bu yüzden bunu taşa oyulmuş bir gerçek olarak değil, makul bir tahmin olarak ele almak daha iyidir.

Mackenzie Dern aksiliklerden sonra

Dern'in kariyeriyle ilgili en iyi şey, hiçbir zaman temiz, kolay bir hikaye haline gelmemiş olmasıdır. Kolay hikayeler genellikle sıkıcıdır. Onunkinin dokusu vardır. Spor salonlarında ve uçaklarda büyüdü, ülkeler ve diller arasında hareket etti. Çoğu dövüşçü gerçek bir beceri bile bulamadan dünya standartlarında oldu. 'a girdi UFC yutturmaca ile Hatalar yaptı Anne oldu Önemli kavgaları kaybetti Gelişti Geri döndü İlgili kaldı.

Bu gerçek bir dövüşçünün hayatı. Sorunsuz değil. Mükemmel değil. Gerçek. Hala tam olarak çözemediği şeyler var. Hala çok temiz vurulabilir. Çarpıcı farkın rahatlık için biraz fazla genişlediği geceler yaşayabilir. Ama aynı zamanda kendi bölümünde, dövüşü gerçek anlamda ele geçirdiğinde kendini güvende hissedebilecek çok az kadın var. Bu tür bir tehlike, aksilikler olsa bile kariyeri canlı tutar.

• Dern, yüksek seviyeli jiu-jitsu'nun içinde büyüdü, dışına bakarak değil.
• Onun erken UFC run'un hem abartılı hem de gerçek sorunları vardı.
• Annelik onun hikayesinin zor ama önemli bir parçası haline geldi.
• Sadece eski BJJ şöhretine güvenmek yerine gelişmeye devam ettiği için saman sıklet resminde kaldı.

Ve bu muhtemelen Mackenzie Dern'e şimdi bakmanın en adil yolu. O sadece MMA'yı deneyen ünlü boğuşma şampiyonu değil. O sadece birkaç büyük gece geçirmiş bir yarışmacı değil. O hala açık hissediyor, dağınık, ilginç, çok insani bir kariyere sahip. Kariyer hala çok erken özetlemek kolaylaşıyor. Dern henüz orada değil. Hikayesinde hala hareket var. Başka bir koşuya hala yer var. Başka bir acı verici aksiliğe de yer var. Bu belirsizlik onu ilginç tutan şeyin bir parçası.

İnsanlar bundan sonraki kariyer yıllarını hatırladıklarında, kıskaçlı paspasların üzerindeki başlıkları hatırlamalılar, evet Aileyi, erken baskıyı, kilo kaçırmayı, annelik bölümünü, diz çubuğunu, kol çubuğunu, yakın göründüğü dövüşleri hatırlamalılar breaking sporun sert bir şekilde geri itildiği geceler boyunca. Bu resmin tamamı herhangi bir basit versiyondan çok daha dürüst. Mackenzie Dern'in kariyeri yetenek, hatalar, inatçılık ve büyüme yoluyla halka açık bir şekilde inşa edildi. Bu yüzden hala canlı hissettiriyor.