Amanda Nunes geçici şampiyonluk maçından kaçındı.

Norma Dumont, Amanda Nunes'in kararını hafife aldığını iddia etmiyor.

Kayla Harrison'ın maçtan çekilmek zorunda kalmasının ardından geçici şampiyonluk maçına çıkmaya hazır olduğunu söyleyen Dumont, şimdi tüm olayların nasıl geliştiğinden açıkça rahatsız olmuş durumda. Nunes'in bu maçı yapma şansı olduğunu ancak istemediğini söylüyor. Ve bununla da kalmadı. Dumont, Nunes'in Harrison maçı gerçekleşmeden önce kaybetmekten korktuğu için bu teklifi reddetmiş olabileceğini bile sordu.

Bu, Nunes gibi bir dövüşçüye yöneltilecek çok güçlü bir hamle, etrafındaki tüm hayal kırıklığına rağmen. Amanda sadece bir sıkletin kenarında dolaşan eski bir şampiyon değil. O hala kadınlar sporunun gelmiş geçmiş en büyük isimlerinden biri ve geri dönüşüyle ​​ilgili her şey hızla dikkat çekiyor. Dumont bunu biliyor. Ayrıca, kendisini doğrudan bu hikayenin önüne koyduğu anda kendi adının çok daha fazla duyulacağını da biliyor.

Dumont bu dövüşü istedi ve şimdi sessizce dile getirdiği şeyi yüksek sesle söylüyor.

Dumont'un açıklaması basit. Önünde bir şampiyonluk fırsatı vardı, o da bu fırsatı değerlendirmeye hazırdı ve Nunes, tartışmasız bir kemer söz konusu olmadığı sürece bunu yapmaya hiç ilgi duymuyordu. Nunes daha önce de kendi pozisyonunu net bir şekilde ortaya koymuş, sadece gerçek şampiyonluk için dövüşmek istediğini, geçici bir kemer için dövüşmek istemediğini söylemişti. Dumont bu cevabı açıkça beğenmedi. Onun açısından bakıldığında, bu, genel olarak tüm kategoriye değil, belirli bir rekabete ve belirli bir rakibe odaklanan seçici bir geri dönüş gibi görünüyor.

Gerilimin asıl kaynağı işte burada. Dumont sadece olası bir şampiyonluk şansını kaçırdığı için üzgün değil, aynı zamanda Nunes'in geri dönüşünün ardındaki mantığı da sorguluyor. Ona göre bu, şampiyonun geri dönüp sıklet kategorisini temizlemesinden ziyade, Harrison ile kişisel bir hesaplaşma meselesi. Hatta Nunes'in o maçtan hemen sonra tekrar emekli olabileceğine inanıyor. Eğer Dumont böyle düşünüyorsa, neden sinirli olduğu da anlaşılabilir. Ona göre, kemer mücadelesi daha büyük isimler ve kişisel gündemler etrafında şekillenirken, diğer herkese beklemesi söyleniyor.

Dumont da aynı yerde sıkışıp kalmaktan bıkmış biri gibi görünüyor. Daha büyük maçlar istiyor ve bu eşleşmeleri elde etmenin kolay olmadığını söylüyor. Bu yüzden, kısa bir süreliğine bile olsa bir fırsat penceresi açıldığında ve o fırsattan yararlanamadan kapandığında, bu hayal kırıklığı ortaya çıkıyor. Sıralamanın o kısmındaki dövüşçüler, bölüm birkaç büyük isim etrafında dönmeye başladığında ivmenin ne kadar hızlı kaybolduğunu bilirler. Eğer zaten manşetlere bağlı değilseniz, herkes başkasının dönüşünden bahsederken kendi şansınızın kaybolmasını izleyebilirsiniz.

Aynı zamanda, bu tam da insanların hızla tartışmaya girmesine neden olan türden bir iddia. Bazı hayranlar Dumont'u dinleyip, sadece yarışmacıların yapması gerekeni yaptığını, tartışmaya zorla dahil olduğunu ve daha büyük yıldızın onu görmezden gelmesini rahatsız edici hale getirdiğini söyleyecekler. Diğerleri ise bunu abartılı bulacak, çünkü Amanda Nunes zaten sporda çok şey başardı ve korkunun inandırıcı bir açıklama gibi gelmesi mümkün değil. Bu bölünmüş tepki, hikayenin bu kadar ilgi görmesinin nedenlerinden biri. İki hassas noktaya birden dokunuyor. Nunes'in mirasına ve yıldız gücü söz konusu olduğunda unvan fırsatlarının nasıl dağıtıldığına dair bir eleştiri getiriyor.

• Dumont, geçici şampiyonluk maçına çıkmaya hazır olduğunu söyledi.
• Ona göre Nunes'in o karşılaşmayı kabul etmekle hiçbir ilgisi yoktu.
• Hatta kaybetme korkusunun rol oynayıp oynamadığını bile sorguladı.
• Yorumlar, Harrison ve Nunes arasındaki rekabeti daha da kızıştırıyor.

Dumont için de bu akıllıca bir zamanlama. UFC Vegas 116'da Joselyne Edwards'a karşı yapacağı maç hala önünde ve daha büyük bir unvan konuşmasının gerçekten geçerli olabilmesi için o maçı kazanması gerekiyor. Ancak dövüşçüler baskı kurmaya başlamak için kafes kapısı kapanana kadar beklemezler. Adının, kendi ağırlık sınıfındaki en büyük tartışmaya bağlı kalmasını sağlıyor. Ve eğer kazanırsa, bu yorumlar daha da çok tekrarlanacak.

Bütün bunların altında yatan daha büyük sorun, UFC'nin büyük bir eski şampiyonun geri dönüşüyle ​​sürekli karşılaştığı bir durum. Bölüm, bu geri dönüşe göre hemen şekil değiştirmeye başlıyor. Sıralamalar önemli, ama sadece belli bir noktaya kadar. Liyakat önemli, ama sadece daha büyük bir hikaye ortaya çıkana kadar. Dumont temelde bunun gerçek zamanlı olarak gerçekleştiğini görüyor ve bu durumun kendi sıradaki yerini nasıl etkilediğini beğenmiyor.

Şimdi, yorumları kim beğenirse beğenmesin, top dönmeye devam ediyor. Dumont kendi görüşünü belirtti. Nunes'in duruşu zaten biliniyor. Harrison hala şampiyonluk yarışının merkezinde. Ve bölümün geri kalanı, sürekli başka birinin etrafında şekillenen bir hikayeye dahil olmaya çalışıyor. En keskin sözler genellikle buradan gelir. Bir yarışmacı, hak ettiğini düşündüğü şey ile spot ışıklarının gerçekte ödüllendirdiği şey arasındaki farkı hisseder ve er ya da geç tam olarak ne düşündüğünü söyler.