Daniel Cormier szczerze wyjaśnił, dlaczego jego porażki z Jonem Jonesem były tak trudne do zaakceptowania. Problemem, jak powiedział Cormier, nie była po prostu porażka. Chodziło o wiarę w to, że Jones zdoła przezwyciężyć nieustępliwe przygotowania, którym Cormier ufał przez całą swoją karierę. W komentarzach do wywiadu dla ALF Global, Cormier opisał spotkanie z przeciwnikiem, które postrzegał jako wyjątek od schematu, który znał wcześniej.
Teza Cormiera wynikała ze sposobu, w jaki oceniał rywalizację. Powiedział, że każdy zawodnik, który go wcześniej pokonał, pracował tak ciężko jak on. Jones, według Cormiera, reprezentował kogoś innego: zawodnika o ogromnych predyspozycjach fizycznych, bystrym umyśle i wyjątkowej wytrzymałości, który nie trenował w taki sposób, w jaki Cormier uważał, że to robi. Ten kontrast stał się emocjonalnym sednem zmagań Cormiera z rywalizacją. Jego uwagi nie umniejszają umiejętności Jonesa; wskazują na nie jako na główny powód, dla którego porażki były trudne do przepracowania. Cormier mierzył się z możliwością, że wyczerpujący wysiłek, choć niezbędny, nie gwarantuje, że zdoła pokonać każdego przeciwnika o wyjątkowym talencie.
Cormier wyjaśnia konflikt ciężkiej pracy
Daniel Cormier powiedział, że najtrudniejszą częścią porażki z Jonem Jonesem było uświadomienie sobie, że jego ciężka praca nie wystarczyła, by przezwyciężyć to, co uważał za naturalny talent Jonesa. Określił Jonesa mianem „wyjątka”, wskazując na jego talent, sprawność fizyczną, wzrost, inteligencję w walce i wytrzymałość. Dla Cormiera to komplikowało rywalizację bardziej niż zwykła porażka. Zbudował swoje podejście na ciężkiej pracy nad wszystkim, od treningu po przygotowania, i nie mógł łatwo pogodzić tego zaangażowania z wynikiem ich walk.
To rozróżnienie ma znaczenie, ponieważ Cormier nie twierdził, że wysiłek nie ma wartości. Jego komentarze opisują raczej frustrację związaną ze znalezieniem rywala, którego atrybuty, jego zdaniem, mogłyby przesądzić o wyniku pojedynku, nawet gdy Cormier wykazał się etyką pracy, jakiej od siebie oczekiwał. „Nie rozumiem, jak mogę robić wszystko ciężko, pracować i wszystko inne, a on i tak był w stanie mnie pokonać” – powiedział Cormier. To zdanie wyjaśnia, dlaczego rywalizacja pozostała dla niego osobiście trudna: porażki podważyły przekonanie, że zdyscyplinowana praca pozwoli mu dorównać każdemu przeciwnikowi. Dostarczona relacja przedstawia Cormiera jako znanego z ciężkiej pracy zawodnika, który przeszedł do MMA z zapasów, szczególnie w cięższych kategoriach wagowych, więc jego opis Jonesa jako innego rodzaju wyzwania ma jasny kontekst.
Dwie walki pozostają centralnym punktem opowieści
Rywalizacja między Danielem Cormierem a Jonem Jonesem trwała latami i była przedmiotem dyskusji aż do ich przejścia na emeryturę, zgodnie z dostarczonymi materiałami. Walczyli ze sobą dwukrotnie, a Jones wygrał oba pojedynki, choć ich rewanż został ostatecznie unieważniony z powodu niezaliczenia testu antydopingowego. Ta sekwencja jest istotna przy lekturze komentarzy Cormiera. Odnosi się on do emocji wywołanych wynikami rywalizacji, podczas gdy zapis rewanżu obejmuje również późniejsze unieważnienie. Źródło nie przedstawia Cormiera jako powracającego do konkretnego momentu technicznego z którejkolwiek z walk. Zamiast tego skupia się na szerszej, osobistej lekcji, jaką wyciągnął ze starcia z Jonesem: talent i sprawność fizyczna mogą stworzyć barierę, której nie pokona nawet jego preferowany standard pracy.
- Cormier opisał Jonesa jako osobę wyróżniającą się ze względu na jego talent, sprawność fizyczną, waleczność i wytrzymałość.
- Cormier powiedział, że jego największą trudnością było zaakceptowanie faktu, że Jones może go pokonać, nie pracując w taki sam sposób, w jaki Cormier wierzył, że on pracuje.
| Punkt rywalizacji | Potwierdzone szczegóły |
|---|---|
| Spotkania konkurencyjne | Cormier i Jones walczyli dwa razy; z dostarczonych materiałów wynika, że Jones wygrał obie walki. |
| Status rewanżu | Z dostarczonych materiałów wynika, że rewanż ostatecznie odwołano z powodu negatywnego wyniku testu na obecność narkotyków. |
Refleksja Daniela Cormiera nadaje rywalizacji bardziej osobisty charakter niż proste omówienie dwóch walk. Najtrudniejszą częścią jego zmagań była konfrontacja z przeciwnikiem, którego umiejętności, jego zdaniem, mogły przewyższyć przewagę zbudowaną dzięki jego własnej ciężkiej pracy. Zważywszy na fakt, że późniejsza rewanżowa wygrana również jest częścią historii rywalizacji, komentarze Cormiera nadal koncentrują się na wewnętrznym wyzwaniu, jakie odczuwał w starciu z Jonesem, a nie na przepisywaniu przeszłości.
Źródła: Bloody Elbow
Walka i rozmowa
Podziel się swoją opinią na temat tej historii
Rozpocznij rozmowę
Bądź pierwszy i podziel się swoją opinią. Omów walkę, reakcje i przewidywania z innymi fanami.