Yan Xiaonan'ın UFC kariyeri

Yan Xiaonan'ın kariyeri hiçbir zaman düz ve sorunsuz bir çizgide ilerlemedi. Hikayesinin daha uzun süre incelenmesinin nedenlerinden biri de bu. Hayranlarına kusursuz bir ürün, hızlı bir yükseliş, kolay bir kemer ve etrafında sorunsuz bir anlatı olarak tanıtılmadı. Spora alışmak, sporun içinde büyümek ve hayatının en büyük fırsatının önünde tırmanışın durduğu anlardan sağ çıkmak zorunda kaldı.

UFC izleyicileri onun adını öğrenmeden önce Yan, disiplini erken yaşta öğreten ve yumuşaklığı çok nadir gösteren türden bir sporcu hayatı yaşamıştı. Shenyang'dan geliyordu, Çin'de büyüdü ve karma dövüş sanatları tam anlamıyla onun yönü haline gelmeden önce sanda'da temelini oluşturdu. Bu önemli çünkü dövüş tarzında bu geçmişi hala hissedebiliyorsunuz. Daha sonra, oyununa daha fazla katman eklediğinde bile, onda her zaman doğrudan ve eski tarz bir şey vardı. Elleri, güreşmeyi öğrendikten sonra ayakta dövüşmeyi keşfeden birinden değil, önce vuruş tekniklerini anlayan birinden geliyordu. Vücudunda o Çin kickboks yapısı, denge, menzil ve düz çizgi şiddeti vardı; bu da bir dövüşçünün bir saniye sakin görünmesini, bir sonraki saniye ise aniden keskin görünmesini sağlayabilir.

Xi'an Spor Üniversitesi'nde eğitim gördü ve MMA'ye, özellikle Çinli kadın dövüşçüler olmak üzere Çinli dövüşçülerin, spor camiasının onlara gerçekten inanmasından önce kendilerini daha çok kanıtlamaları gereken bir dünyada girdi. Bu kısım şimdi kolayca unutulabilir çünkü UFC'deki Çinli varlığı normalmiş gibi geliyor. Ama her zaman normal değildi. Yan, o sahneden gelen her güçlü performansın ikinci bir yükü de beraberinde getirdiği bir dönemde ortaya çıktı. Sadece kazanmakla kalmıyorsunuz, aynı zamanda insanların başarınızı bir istisna gibi görmeyi bırakmaları gerektiğini de göstermeniz gerekiyor.

Onun ilk kariyer yolu göz alıcı değildi. Tam bir çalışmaydı. Savaş, öğrenme, uyum sağlama, hareket etme, gelişme. Hayatta kalmak için yeterince kazanmak. Gerçekte nerede eksiklikler olduğunu anlamak için yeterince kaybetmek. Sporun sizi çok dar görüşlü olduğunuz için cezalandırdığı yerleri bulmak. Yan bunların hepsini yapmak zorundaydı. Piyasa değeri görüp sizi erkenden korumaya başlayan bir sisteme doğuştan sahip değildi. Önce kendini adım adım inşa etmek zorunda kaldı, ta ki UFC onun neye dönüştüğünü artık görmezden gelemeyene kadar.

İşte bu yüzden onun imzası en başından beri çok önemliydi. UFC kadrosundaki ilk Çinli kadın olmak, kariyerini daha sonra süsleyecek önemsiz bir ayrıntıdan ibaret değildi. Onu henüz tam olarak açılmamış bir kapının önüne yerleştirmişti. Elbette kendi hırslarıyla geliyordu, ancak aynı zamanda insanların başarısını veya başarısızlığını sadece bir dövüşçünün gecesinden daha büyük bir şey olarak yorumlayacaklarını bilmenin getirdiği türden bir baskıyı da taşıyordu.

Ve UFC kariyerinin ilk bölümü, neden bu seviyeye ait olduğunu tam olarak gösterdi. Şanghay'da Kailin Curran'ı yendi. Ardından Viviane Pereira, Syuri Kondo, Angela Hill, Karolina Kowalkiewicz, Claudia Gadelha geldi. Bu liste önemli çünkü yükselişin şeklini gösteriyor. Tecrübeli isimleri tesadüfen atlamıyordu. Zorlu rakiplik çalışmalarını yapıyordu. Üç raunt burada, zorlu anlar orada. Şampiyonluk maçı için kestirme yol yoktu. Sahte bir ivme yoktu. Henüz tamamlanmamış birini nasıl ifşa edeceğini bilen zorlu kadınlarla karşılaşarak özgeçmişini oluşturuyordu.

Bu yükselişi gerçek kılan şey, tek bir büyük nakavt ya da tek bir heyecan anı değildi. Tutarlılıktı. Yan her zaman hazırlıklı, ayakları üzerinde yeterince keskin, uzun süreler boyunca savunmada sağlam ve dövüş biraz karmaşıklaştığında bile sarsılması zor bir şekilde ortaya çıkıyordu. Sporun en gürültülü kişiliği değildi ve olmasına da gerek yoktu. Kariyerinin ilerleyişinde daha güçlü bir şey vardı. Seyircinin ona bakmasını yalvarmak zorunda kalmadan her yeni seviyeyi hak ettiğini hissedebiliyordunuz.

Claudia Gadelha maçı bu süreçte büyük bir adımdı. Gadelha, isim değeri, tecrübeli dövüşçü kimliği ve yeterli güreş yeteneğiyle, herhangi bir saman sıklet dövüşçüsünün maçın şeklini dikkatlice düşünmesini sağladı. Yan onu temiz bir şekilde yendi ve artık sadece sıralamada yer alan rakipler arasında hayatta kalmaya çalışan bir kadın gibi görünmedi. Artık onların pozisyonlarını ele geçiriyordu. Bu, bir kariyerin farklı bir aşamasıdır. Bu değişim gerçekleştiğinde, sıklet artık zirveye yakın olup olmadığınızı sormayı bırakır ve kemer mücadelesini ne kadar zorlayabileceğinizi sormaya başlar.

Yan Xiaonan UFC'de yükseldi

Ancak onunki gibi kariyerlerin uzun süre sorunsuz ilerlemesine neredeyse hiç izin verilmez. Marina Rodriguez'e karşı aldığı yenilgi, düştüğü yer nedeniyle acı vericiydi. O zamana kadar Yan, şampiyonluk yarışından hiç de uzak değildi. Ciddiye alınacak kadar iş çıkarmıştı ve sonraki birkaç maç, bu yükselişin ne kadar sürebileceğini gösterecekti. Bunun yerine nakavt oldu ve bu, bir rekor sütunundaki tek bir sonuçtan daha ağır gelebilecek türden bir yenilgiydi. Yıllarca kontrol altında yükselerek ilerleyen bir dövüşçü, insanların unutamayacağı bir şekilde birdenbire savunmasız görünmeye başladı.

Ardından Mackenzie Dern maçı geldi ve bununla birlikte başka bir tür baskı da oluştu. Dern, kafese çok özel bir rahatsızlık getiriyor. Kaybetse bile, her hamleyi tehlikeli hissettirebiliyor. Yan orada gerçek bir soğukkanlılıkla dövüşmek zorundaydı. Öyle de yaptı ve çoğunluk kararıyla kazandığı zafer, resmi sonuçtan daha fazlasını ifade ediyordu. Bu, Rodriguez yenilgisinden sonra kendini tekrar toparlayabildiğini, UFC'deki yükselişinin ilk gerçekten sert tökezlemesinden etkilenmediğini gösterdi.

Jessica Andrade maçı, hikayenin gidişatını tamamen değiştirdi. Andrade, rakiplerini iyi göstermek için yaratılmamış bir dövüşçü. Şiddetli, fiziksel, kompakt ve saman sıklet dövüşçülerinin tehlikeyi anında hissetmelerini sağlayacak şekilde inşa edilmiş. Yan onu ilk rauntta nakavt etti. Bu, sonrasında fazla açıklamaya ihtiyaç duymayan türden bir zafer. Tüm konumunuzu anında değiştiriyor. Bir an saygın bir rakipsiniz, bir sonraki an ise adınızın dışarıda bırakılamayacağı bir şampiyonluk mücadelesinin içindesiniz.

Bu nakavt, Yan hakkında sıralama etkisinin ötesinde önemli bir şeyi de gösterdi. Rakibin vuruşlarını hızlı bir şekilde algıladığında ve özgüveni tam yerinde olduğunda ne kadar tehlikeli olduğunu ortaya koydu. Güçlü sanda geçmişine sahip dövüşçüler, bazen en üst seviyedeki rakiplerine karşı son derece tehlikeli görünmeden de düzgün vuruşlar yapabilirler. Yan hiçbir zaman tam olarak bu kategoriye ait olmadı. Mesafe doğru olduğunda ve istediği yerde karşılıklı vuruşlar başladığında, rakiplerini temiz ve hızlı bir şekilde yaralayabilir. Andrade bunu acı bir şekilde öğrendi.

Ardından kariyerinin en büyük gecesi geldi. UFC 300. Zhang Weili. Organizasyonun yıllardır oluşturduğu en önemli kartlardan birinde, iki Çinli kadın arasında bir unvan maçı. Bu maçın etrafındaki baskı, sıradan şampiyonluk baskısından farklıydı. Tarih, görünürlük, ulusal gurur, miras ve yanlış bir zihniyetle girerse bir dövüşçüyü yutabilecek bir ilgi düzeyiydi. Yan geri adım atmadı. Maçı kaybetti, evet, ama aynı zamanda başarısız bir unvan mücadelesinden çok farklı bir gece geçirdi.

Zhang'ı ilk rauntta o yukarı tekmeyle neredeyse nakavt ediyordu ve dövüşün havasını bir anlığına tamamen değiştirdi. Bu an, onun hikayesinde önemli çünkü sadece maçı tamamlamak için orada olmadığını kanıtladı. Tarihin en büyük kadın saman sıklet dövüşçülerinden birine gerçek bir tehlike hissettirecek kadar kemere yakındı. Zhang gibi eksiksiz ve sakin bir şampiyona karşı bu, bir şey ifade ediyor. Yan'ın unvan maçının sadece sıralama veya zamanlamadan kaynaklanmadığını gösteriyor. Gerçekten de kemerin dokunulabilir olduğu bir yere kadar mücadele ederek gelmişti.

Elbette, ona dokunmak ve onu almak farklı şeyler. Zhang toparlandı, sakinleşti ve beş raunt boyunca elit şampiyonların en kötü anı atlattıklarında yaptıkları şeyi yaptı. Yan kararla kaybetti. Bu, net bir gerçek. Ancak her unvan kaybı bir kariyeri aynı şekilde etkilemez. Bazıları aradaki farkı çok acımasızca ortaya çıkarır. Bu ise daha karmaşık bir şey yaptı. Acı verdi, ama aynı zamanda Yan'ın o salonda yer almayı hak ettiğini de doğruladı. Yıllarca insanları Çinli kadınlar MMA'sının derinliğinden şüphe duymayı bırakmaya zorlayan bir dövüşçü için bu, yenilgide bile önemliydi.

Daha zor soru ise bundan sonra ne olacağıydı. Şampiyonluk mücadelesi verenler, kaybettikten sonra acımasızca yargılanırlar. Eğer ortadan kaybolurlarsa, insanlar darbenin çok fazla olduğunu söyler. Eğer formsuz bir şekilde geri dönerlerse, insanlar o anın onları yıktığını söyler. Eğer kazanırlar ama güçsüz bir şekilde kazanırlarsa, insanlar onları gerçekten kemere tekrar dokunacaklarına inanmadan zirveye yakın tutarlar. Yan'ın, tüm bu gürültüyü dindirmeden önce susturacak türden bir geri dönüşe ihtiyacı vardı.

Yan Xiaonan'ın en büyük dövüşleri

İşte bu yüzden Tabatha Ricci maçı ilk bakışta göründüğünden daha önemliydi. Ricci'nin bir unvanı yoktu, ancak tehlikeli, agresif ve tam da hayal kırıklığına uğramış eski bir unvan adayının özgüveninin biraz bile sarsılması durumunda onu güvensiz gösterebilecek türden bir rakipti. Yan bu yoruma izin vermedi. Ricci'yi yendi ve kendisini sıkletin zirvesine temiz bir şekilde geri döndürdü. Bir unvan kaybından sonra bazen en önemli şey parlaklık değil, netliktir. O da bunu başardı.

Kariyerinin en büyük dövüşlerine baktığınızda, Yan Xiaonan'ın tüm duygusal haritasını neredeyse bu dövüşler üzerinden görebilirsiniz. Kailin Curran, UFC'nin başlangıcını işaret etti. Claudia Gadelha, "artık bölümün ciddi kısmındasın" dedirten ilk gerçek zaferdi. Marina Rodriguez, bir dövüşçünün kimliğini çok fazla ivme üzerine kurmuşsa yükselişini durdurabilecek türden zorlu bir duraklamaydı. Mackenzie Dern, dengeleyici dövüştü. Jessica Andrade, patlamaydı. Zhang Weili, zirve fırsatı ve oraya ait olduğunun acı verici kanıtıydı. Tabatha Ricci ise cevaptı. Bu rastgele bir sıralama değil. Bu, sadece miras almak yerine kendi argümanını sürekli yeniden inşa etmek zorunda kalan bir dövüşçünün kariyer şeklidir.

Onu birçok rakibinden ayıran bir diğer şey de, gündemde kalmak için asla sahte bir versiyonuna dönüşmeye ihtiyaç duymamış olmasıdır. Tiyatrovari gürültü üzerine kurulu değil. Üç raundu anlatısal bir şekilde kaybedip, tek bir mikrofon konuşmasıyla hepsini geri kazanabilen dövüşçülerden değil. Değeri her zaman işine daha yakın olmuştur. Antrenman yapar. Gelişir. Teknik ciddiyetle dövüşür. UFC'nin büyütmek istediği bir pazardan gelmenin yardımcı olabileceğini anlayan biri gibi davranır, ancak bu asla bir yakın dövüşü kazanmaz, asla bir yere indirmeyi engellemez ve asla kendi başına elini kaldırmaz.

Bu, yolun kolay olduğu anlamına gelmiyor. Sıklet kategorisi, spordaki en zorlu kategorilerden biri çünkü oradaki birçok kadını temiz bir şekilde domine etmek zor. Farklar çok küçük. Kötü bir raunt tüm maçı değiştirebilir. Bir stil sorunu, yeterince derinlemesine çözülmezse tekrar tekrar ortaya çıkabilir. Yan, yıllardır tam olarak bu tür bir kategoriyle uğraşmak zorunda kaldı. Güreşçilerle, baskıcı dövüşçülerle, kompakt vuruşçularla, submission tehditleriyle ve teknik bir dövüşü hızla boğabilen kadınlarla karşılaştı. Bu, uzun bir kariyer inşa etmenin zor bir yolu çünkü statik kalmaya çok az yer bırakıyor. Ya katmanlar eklersiniz ya da çözülürsünüz.

Yan eklemeye devam etti. Onun sonraki hali, UFC'ye ilk geldiği kadınla aynı değil. Vuruşları hala eski temelleri taşıyor, ancak soğukkanlılığı daha güçlü. Zor anlardaki dövüş zekası daha iyi hissediliyor. Her raundun neye ihtiyacı olduğunu anlama yeteneği, sıralamaların alt kısımlarında tırmanırken olduğundan daha keskin. Bu değişiklikler her zaman yeni bir öne çıkan anlar videosu yaratmaz, ancak genellikle bir kariyerin uzun süre devam etmesinin ve önem kazanmasının nedenidir.

Kariyerinin gelişme biçiminde de çok insani bir yön var. Herkes yirmi sekiz yaşında kusursuz bir hikayeyle şampiyon olmaya uygun yaratılmamıştır. Bazı dövüşçüler, hayal kırıklığının onları zehirlemesine izin vermeden kendi hırslarını taşıyabilecek kadar sertleşmek için yıllarını harcamak zorundadır. Yan da işte böyle bir sporcu gibi görünüyor. Kariyeri tek bir büyük taç giyme töreniyle ilgili değil. Yüksek düzeyde inceleme altında, neredeyse hiç serbest hareket alanı olmayan bir sıklette ve her atılımın daha büyük bir şeyi kanıtlama ağırlığını taşıdığı bir bölgede azimle ilerlemekle ilgili.

İşte bu yüzden, şampiyonluk konuşmalarının parlak merkezinin dışında kalan hayatı da önem taşıyor. Geleneksel Çin dövüş tekniklerinden geldi, sporu ciddi bir şekilde inceledi, MMA'ye girdiğinde bu alan şimdiki halinden çok daha zorlu ve güvensizdi ve gösterişten önce disiplin gerektiren ortamlarda profesyonel bir kariyer inşa etti. Ona sorunsuz bir Amerikan gelişim sistemi sunulmadı. Farklı bir yapıdan gelmek, sporun küresel versiyonuna uyum sağlamak ve uluslararası alanda inkar edilemez hale gelene kadar hayatta kalmak zorunda kaldı. Bu gerçek bir meydan okumaydı ve onun nasıl bir dövüşçü olduğunu şekillendirdi.

UFC 300'den sonra Yan Xiaonan

UFC 300'den sonra, dışarıdan bakanlar için en kolay şey onun hikayesini tek bir cümleye indirgemekti: Şampiyonluk mücadelesinde başarısız oldu. Ancak bu, kariyerinin şu anki halini yansıtmak için çok yetersiz kalıyor. O, kadınlar saman sıkletinde merkezi isimlerden biri olmaya devam ediyor; bunun nedeni sadece pazarlama dili veya tarihsel sembolizm değil, aynı zamanda çok uzun süredir çok sayıda farklı kadına karşı iyi performans sergilemiş olması ve tek gecelik bir manşet olarak değerlendirilmemesidir. Bu tür dövüşçüler, yapısal olarak yerlerinden edilmeleri zor olduğu için önemlerini koruyorlar. Sıklet değişmeye devam ediyor, ancak onlar çerçevenin bir parçası olarak kalıyorlar.

Yan şu anda işte tam da bu noktada yaşıyor. Artık bilinmezlikten yükselmiyor. Artık sıralamada yer aldığını kanıtlamaya çalışmıyor. Bir şampiyonluk adayının kariyerinin zorlu bir döneminde, attığı her bir sonraki adımın çok özel bir soruyu yanıtlaması gerekiyor: Hala bir şampiyonluk mücadelesi daha verebilecek gücün var mı, yoksa kemere son kez temiz bir bakış attın mı? Bu, bir dövüşçü için acımasız bir durum çünkü cevaplar sadece umut veya yetenekten gelmiyor. Cevaplar, kariyerin en büyük hayal kırıklığından sonra nasıl tepki verdiğine bağlı.

Ricci'nin galibiyeti, ilk korkuya doğrudan bir cevap verdiği için faydalı oldu. Hayır, unvanı kaybetmesi onu yıkmadı. Hayır, sıklet bir gecede ondan vazgeçmedi. Hayır, gerçek aksiyon geçip giderken ilk beşte yer alan isimlerden biri olmaya da niyetli değildi. Kazandı, göz önünde kaldı ve varlığını sürdürdü. Bu, herhangi bir sıklette değerlidir. Sıklet kategorisinde ise her şeydir.

Yine de Yan Xiaonan'ı en ilgi çekici kılan şey, masallardaki gibi henüz tamamlanmış bir hikayeye sahip olmaması olabilir. Bazı dövüşçülerde, aktif oldukları dönemde bile tüm hikayenin yazılmış olduğu hissine kapılırsınız. Yan'da ise her yerde henüz tamamlanmamış işler var. Başka bir şampiyonluk serisi hala mümkün. Başka bir büyük sürpriz hala mümkün. Başka bir acı verici kıl payı kaçırma da hala mümkün. Bu belirsizlik, kariyerini ilginç kılan şeyin bir parçası. Göz ardı edilemeyecek kadar çok şey inşa etti ve insanların hala gerçek sorularla izlediği kadar da tamamlanmamış işler bıraktı.

• Adını kestirme yollardan değil, zorlu sıralama mücadeleleriyle duyurdu.
• UFC kadrosuna giren ilk Çinli kadın oldu ve kendisinden sonra gelenler için de bir dönüm noktası yarattı.
• En büyük zaferleri ve yenilgileri onu sadece etiketlemek yerine, onu şekillendirdi.
• Hâlâ saman sıklet kategorisinde yer alıyor ve bir atılım daha yaparsa kemeri tekrar önüne geçirebilir.

Bir dövüşçünün kariyeri, abartıdan ibaret olmaktan çıkıp yüksek seviyede dayanıklılıkla ilgili hale geldiğinde kazandığı özel bir saygı vardır. Yan şu anda buna sahip. Basit fiziksel anlamda dayanıklılık değil, ki bu da fazlasıyla var. Daha derin, profesyonel anlamda dayanıklılık. Stil testlerinden, sıralama maçlarından, baskı anlarından, şampiyonluk aşamasının gerginliğinden ve sonunda kemere yaklaşmanın ve onu alamamanın getirdiği psikolojik şiddetten sağ çıktı. Birçok dövüşçü bu listenin bir bölümünden asla tam olarak kurtulamaz. O hala burada, hala tehlikeli ve hala önemli.

İşte bu yüzden kariyeri, sadece bir unvan maçı ve sıralamadan ibaret değil, daha fazlasını ifade ediyor. Yan Xiaonan, MMA'de gerçek büyümenin nasıl göründüğünü anlatan dövüşçülerden biri. Her zaman göz alıcı olmuyor. Her zaman hızlı olmuyor. Bazen büyük bir başarı parlamadan önce yıllarca süren yetenek gerektiriyor. Bazen bir unvan kaybı, bir unvan kazanımı kadar çok şey kanıtlıyor. Bazen de en büyük gecenin istediğiniz gibi gitmemesinin ardından ortadan kaybolmayı reddetmek gerektiriyor. Onun kariyerinde bunların hepsi var.

İnsanlar onu Çin MMA tarihine yazarken, aynı anda iki şekilde yazmalılar. Birincisi, bir öncü olarak, çünkü bu doğru. İkincisi, ciddi bir rakip olarak, çünkü bu kısım da en az onun kadar önemli. Sadece var olarak kapıları açmaya yardımcı olmadı. O kadar iyi oldu ki, o kapılar artık kapatılamaz hale geldi. Bu, daha kalıcı bir önem türüdür.

Yan Xiaonan'ın kariyeri hala devam ediyor, bu da nihai yargının biraz daha bekleyebileceği anlamına geliyor. Ancak şimdiden ana hatlar oldukça güçlü. Bir sandal temeli. MMA'ye uzun bir yolculuk. UFC kadrosuna ulaşan ilk Çinli kadın. Gürültü yerine disiplin üzerine kurulu istikrarlı bir yükseliş. Zorlu bir tökezleme. Şiddetli bir geri dönüş. Organizasyon tarihinin en büyük kartlarından birinde unvan maçı. Eski manşetlere karışmak yerine, rekabete geri dönüş. Bu ciddi bir kariyer. Ve eğer bir sonraki hamle gelirse, sürpriz gibi gelmeyecek. Sanki tüm zaman boyunca yaptığı şeyin en son versiyonu gibi hissettirecek - bölümün ona yer açmaya devam etmesini sağlamak.