Aaron Pico, ilk maçında aldığı acımasız nakavtın ardından UFC'deki işinin tehlikede olduğunu hissettiğini söyledi.

Aaron Pico, UFC kariyerinin henüz ikinci maçında olmasına rağmen, sanki ayaklarının altındaki zeminin kaydığını hissetmiş gibi konuşuyor.

İşte bu yüzden son yorumları, bir dövüşçünün galibiyet sonrası yaptığı normal bir değerlendirmeden daha etkileyici. Pico, UFC 327'ye, ilk maçının nasıl bittiğinin ardından işinin tehlikede olduğuna inanarak girdiğini söyledi. Bu, özellikle adı etrafında büyük bir yankı uyandıran biri için, UFC kariyerinin bu kadar erken bir aşamasında itiraf edilmesi acımasız bir şey. Pico, sessiz sedasız bir transfer değildi. Yıllarca süren bir beklentiyle, MMA'ye giren en yetenekli sporculardan biri olarak uzun bir üne ve insanların yolun genellikle olduğundan daha sorunsuz olacağını varsaymasına neden olan bir özgeçmişle geldi. Sonra ilk maçı en kötü şekilde ters gitti. Lerone Murphy tarafından nakavt edildi ve birdenbire tüm eski vaatler anlamsız hale geldi.

İşte bu yüzden ikinci dövüş çok önemliydi. Kağıt üzerinde, UFC 327'de Patricio Pitbull'a karşı sıradan bir dövüştü. Gerçekte ise Pico, normal bir geri dönüş maçından çok daha ağır bir şeye adım atıyordu. Gerçek bir baskı hissettiğini, bir dövüşçünün tüm haftayı nasıl gördüğünü değiştiren türden bir baskı olduğunu söyledi. Tanıtım anlamında bir baskı değildi. Geri dönüş istemekle ilgili olağan konuşmalar da değildi. Bundan çok daha çirkin bir baskıydı. Bir kötü gecenin daha UFC'nin yatırımı neredeyse anında yeniden düşünmesine yol açabileceği fikrine bağlı bir baskıydı.

Pico dövüşme tarzını değiştirdi ve bu muhtemelen UFC kariyerini kurtardı.

Önemli olan sadece Pico'nun tehlikeyi hissetmesi değil, onunla ne yaptığıdır. İlk maçtaki yenilgiyi bir sonraki maçta daha da sert davranarak silmeye çalışmak yerine, geri çekildi ve daha akıllıca dövüştü. Murphy'ye karşı çok agresif davranan halinin kalıcı olmadığını kabul etti. Bu önemli çünkü agresiflik her zaman Pico'nun çekiciliğinin bir parçası olmuştur. Patlayıcı olabilir, insanları alt edebilir ve karşılıklı vuruşlar hızlı olduğunda, kafeste genellikle daha doğal yetenekli bir atlet gibi görünür. Ancak UFC, aynı pervasızlık sizi sürekli sakat bırakıyorsa, ne kadar patlayıcı göründüğünüzü umursamaz. Pico bunu şimdi eskisinden daha net anlıyor gibi görünüyor.

Pitbull'a karşı daha sabırlı davrandı, daha temiz anlar seçti ve sonunda çok ihtiyaç duyduğu türden bir performans sergiledi. Bu sadece bir galibiyet değildi. Bu bir düzeltmeydi. Tek bir dövüşte, hikayeyi "eski süper yetenek UFC'deki ilk maçında ezildi"den uzaklaştırıp, sıklet için çok daha tehlikeli görünen bir şeye doğru yönlendirmeyi başardı. Aaron Pico atletik yeteneklerini disiplinle birleştirmeyi başarabilirse, tüy sıklet sınıfı başa çıkması gereken ciddi bir sorun daha kazanmış olur. Rakiplerin dikkat etmesi gereken kısım bu. Pico'nun ham hali her zaman tehlikeliydi. Daha sakin bir haline karşı güvenmek daha zor.

İşte bu yüzden bu hikaye, basit bir maç sonrası açıklamasından daha fazla anlam taşıyor. Pico'nun tüm kariyeri, inkar edilemez yetenek ile tamamlanmamış performans arasında garip bir yerde geçti. Yıllardır insanlar onun ne olabileceği hakkında konuşuyorlardı. UFC'de bu konuşma daha kısa ve daha acımasız hale geliyor. Kadro, baskı altında nasıl kazanılacağını zaten bilen adamlarla dolu olduğunda, bir proje olmak için sonsuz zamanınız olmuyor. Pico bunu hemen hissetmiş gibi görünüyor. Kötü bir ilk maçın ardından, hayatta kalma düşüncesiyle hareket etmeye başladı bile. Bu dışarıdan aşırı gelebilir, ancak aynı zamanda şu anda nerede olduğunu anlayan bir dövüşçünün sözleri gibi de geliyor.

Burada alıntıyı önemli kılan başka bir katman daha var. Pico, zihniyetini özellikle çevresinde olup bitenlerle ilişkilendirdi. Sonuçlar soğuduğunda dövüşçülerin hızla ortadan kaybolabileceği gerçeğine işaret etti. Bu paranoya değil. Bu, UFC'nin apaçık iş modeli. Yetenek yardımcı olur. İsim değeri yardımcı olur. Popülerlik yardımcı olur. Ancak organizasyon, yatırımın karşılığını vermediğine karar verirse, sabır çok çabuk tükenir. Pico, UFC 327'de bunu bilen bir adam gibi dövüştü. Tehlikeden eğlence yoluyla kurtulmaya çalışmıyordu. İstikrarlı bir zemine geri dönmek için kazanmaya çalışıyordu.

• Pico, UFC 327'yi sıradan bir toparlanma maçı olarak nitelendirmedi.
• Başka bir yenilginin sonuçlarının ciddi olabileceğine inanıyordu.
• Kontrolsüz saldırganlıktan ölçülü sabra geçiş, tüm sonucu değiştirdi.
• Şimdi ise onunla ilgili konuşmalar yeniden sıralamalara ve gelecekteki rakiplere kaydı.

Bundan sonra olan şey, bunun sadece bir toparlanma sözü olmaktan çıkıp gerçek bir UFC hikayesine dönüşmesidir. Pico, tüy sıklet şampiyonluğunu kovalamak istediğini açıkça belirtti ve Pitbull galibiyetinden sonra bu hırsı artık saçma görünmeyen bir konuma geri döndü. Henüz orada değil ve öyleymiş gibi pazarlanmamalı. Ama tekrar gündeme geldi, maç organizatörlerinin ona sıfırdan bir hikaye inşa etmek yerine anlamlı bir isim verebilecekleri bir forma geri döndü. Bu, Murphy nakavtından sonraki durumundan çok büyük bir fark.

Bu durum, tüy sıklet bölümünü de biraz daha ilgi çekici hale getiriyor. Pico sadece tırmanıp yükselen bir rakip değil. Hikayesi dikkat çekiyor çünkü insanlar yıllardır bunun bir versiyonunu izliyor. Yeteneğini biliyorlar. Abartıyı biliyorlar. Yolun, insanların bir zamanlar hayal ettiği temiz yükselişten ne kadar sık ​​saptığını biliyorlar. Şimdi UFC versiyonunda bu hikayenin nihayet bir çekiciliği var. Yenilmez olduğu için değil, bazı dövüşçülerin çok geç olana kadar görmezden geldiği türden bir dersi çoktan öğrenmek zorunda kaldığı için.

Bu anlamda, Pico'nun yorumlarındaki en açıklayıcı şey korku değil, dürüstlüktür. Birçok dövüşçü, baskıyı atlattıktan sonra cilalı bir şekilde konuşur. Pico ise çok daha ham bir şeyi anlattı. Tek bir yenilgiden sonra gerçekten zor durumda kalabileceğine inanıyordu ve bu yüzden dövüşme şeklini değiştirdi. Bu sert gelebilir, ama aynı zamanda faydalı da geliyor. Bazen bir dövüşçünün en temiz gelişimi bir galibiyet serisinden gelmez. Seviyenin gerçekliğiyle yüzleşmekten ve fırsat penceresi kapanmadan önce uyum sağlamaktan gelir.

Şimdi Aaron Pico'nun hikayesi yeniden farklı bir hal aldı. İlk maçındaki felaket hâlâ dosyanın bir parçası ve öyle de olmalı. UFC'nin, yıllarca beklentiyle karşılanan yetenekli isimler için bile ne kadar acımasız olabileceğini herkese hatırlattı. Ancak UFC 327'deki tepki de aynı derecede önemliydi. Pico sadece baskıdan sağ çıkmadı. Daha akıllıca bir şekilde mücadele etti, yerini korudu ve tüy sıklette kendine gerçek bir gelecek yolu açtı. Bir zamanlar UFC'deki geleceğinin zaten kayıp gittiğini düşünen bir dövüşçü için bu küçük bir dönüşüm değil. Bu, bir kariyerin bir sonraki yılını değiştirebilecek türden bir düzeltme.