Merab Dvalishvili ve Umar Nurmagomedov'un güreş hakkındaki yorumları

Merab Dvalishvili'nin UFC'de Umar Nurmagomedov ile dövüşmekte bir sakıncası yok. Sadece onunla güreş maçında karşılaşmak istemiyor.

Bu sözler çok etkili oldu çünkü tam olarak Merab'ın konumundaki bir dövüşçünün gözünü kırpmadan söyleyebileceği bir şey gibiydi. Gerçek dövüşten kaçmıyor. Tam tersine. UFC ona Umar'la dövüşmeyi teklif ederse kabul edeceğini açıkça belirtti. Ancak kafesin dışında, saf bir güreş ortamında, cevabı tamamen değişiyor. Merab'ın sözleriyle, güreş eğlenceli olmalı ve Umar gibi bir adama, unvan, resmi bir risk veya bunu yapmanın hiçbir nedeni olmadan, sizi gerçek bir rekabet sorununa sürükleme fırsatı vermek hiç de eğlenceli değil.

Bu, Merab'ın konuya yaklaşımının tam da tarzı. Doğrudan, yüzeyde biraz komik, ama altında tamamen ciddi. Umar'ın ne olduğunu biliyor. Horoz sıkletin zirvesindeki herkes biliyor. Merab böyle konuştuğunda, tıklama almak için hayali bir eşleşmeyi abartmıyor. Size tam olarak tehlikeyi nerede gördüğünü ve neden bunu bedavaya riske atmak istemediğini anlatıyor.

Merab, UFC'de Umar ile dövüşmekten memnun, ancak Umar'ın şartlarına göre değil.

Söylediklerinin en akıllıca yanı, tembel bir tepkiye yer bırakmamasıydı. Umar'a hayır demedi. Onu küçümsemeye çalışmadı. Maçın anlamsız olduğunu iddia etmedi. Çok net bir çizgi çekti. Eğer UFC bunu istiyorsa, tamam, dövüşelim. Bu işin doğası. Gerçek oyun bu. Ama güreş maçı farklı. Orada ortada bir kemer yok. Bölüm ödülü yok. Umar'ın stilinin zaten olduğundan daha da rahatsız edici hale geleceği bir ortama girmenin bir nedeni yok.

Dürüst olmak gerekirse, buna itiraz etmek zor. Merab, yıllarca baskı, tempo ve kontrolle yerini sağlamlaştırdı ve bu da zamanla rakiplerini yıpratıyor. Umar, bu sıklette elit dövüşçülerin bile nerede dövüşmek istediklerini ve orada ne kadar kalmak istediklerini iki kez düşünmelerini sağlayabilen birkaç isimden biri. Bu ikisi arasında yapılacak bir güreş maçı, herkesin gülüp eve gittiği eğlenceli bir yan etkinlik olmazdı. Gerçek bir sınav gibi hissettirirdi ve Merab'ın, UFC ona gerçek bir sınav için para ödemedikçe bu sınava girmeye hiç niyeti yok gibi görünüyor.

İşte bu yüzden bu alıntı ilgi görüyor. Çok az kelimeyle çok şey anlatıyor. Merab tehlikeye saygı duyuyor. Dövüş stilini anlıyor. Ve bazı eşleşmelerin kafes dışında ekstra prova gerektirmediğini söyleyecek kadar dürüst. Dövüşçüler sürekli herkesle kapışmak istediklerinden bahsediyorlar. Çoğu bir süre sonra aynı ses tonuna sahip oluyor. Bu farklıydı çünkü pratik bir sınırı ve gerçekten mantıklı bir nedeni vardı.

Bunun içinde daha derin bir horoz siklet açısı da yatıyor. Bu siklet iyi dövüşçülerle dolu, ancak sadece birkaç isim anıldığında ortamı gerçekten gerginleştiriyor. Umar onlardan biri. Merab da bir diğeri. Bu adamlardan biri açıkça, önce başka bir formatta deneme yapmaktansa, karşılaşmayı UFC'ye saklamayı tercih edeceğini söylediğinde, hayranlar bunu olduğu gibi anlıyor. Dövüşün imkansız olduğunu söylemiyor. Sadece boşa harcanmayacak kadar önemli olduğunu söylüyor.

• Merab, Umar ile UFC'de dövüşme teklifini kabul etti.
• O ortam dışında Umar ile güreşmeyi reddetti.
• O, bu karşılaşmayı yan eğlence olarak değil, ciddi bir iş olarak görüyor.
• Bu yorumlar, sıkletin en ilgi çekici olası maçlarından birine daha da heyecan katıyor.

Bu aynı zamanda Merab'ın genellikle çalışma şekline de uyuyor. Kaosa hazır, ama dikkatsiz değil. İnsanlar bazen dövüşçülerde bu iki şeyi karıştırıyor. Merab, rakiplerini boğmaya yetecek bir tempoda ilerler, ancak kontrolü nerede kaybettiği konusunda dikkatsiz değildir. Umar ile bir güreş maçı tam olarak bunu yapardı. Tam MMA tablosunu ortadan kaldırır ve onu, bölümün zirvesine yakın en yetenekli güreş tabanlı tehditlerden biriyle daha dar bir mücadeleye sokardı. Doğrudan daha büyük bir şeye yol açmadığı sürece orada bir avantaj yok.

Ve taraftarlar bu yan karşılaşmaları istediklerinde genellikle gözden kaçırdıkları nokta da bu. Dışarıdan bakıldığında eğlenceli görünüyorlar çünkü her şeyi tek bir beceriye indirgiyorlar ve insanların kimin daha iyi olduğu konusunda tartışmasına izin veriyorlar. Dövüşçüler her zaman bunu böyle görmezler. Zamanlamayı, kaldıraç etkisini, riski ve hiçbir şey karşılığında nelerden vazgeçebileceklerini görürler. Merab'ın cevabı, taraftar tarafından değil, sporun bu tarafından geldi. Temelde, meseleyi önemli olan yerde çözmekten ve başka hiçbir yerde çözmemekten memnun olduğunu söylüyordu.

Eğer UFC bir gün Merab ile Umar'ı karşı karşıya getirirse, bu yorumlar tekrar gündeme gelecektir çünkü zaten dövüşü faydalı bir şekilde çerçevelendiriyorlar. Merab, Umar'ı küçümsemiyor. Ondan saklanmıyor. Sadece bu karşılaşmanın gerçek sahneyi, gerçek kuralları ve gerçek ödülü hak edecek kadar tehlikeli olduğunu söylüyor. Bu da dövüşü gelecekteki bir şampiyonluk seviyesinde hikaye olarak daha da temiz kılıyor.

Bazen en açıklayıcı sözler, kulağa basit gelenlerdir. Bu da onlardan biriydi. Merab, güreşin eğlence için olduğunu söyledi. Ömer eğlenceli değil. Ve bantam sıklet güreşini yakından takip eden herkes, ne demek istediğini tam olarak anladı.