Dustin Poirier, Nate Diaz'a meydan okudu.

Dustin Poirier emekli olmuş olabilir, ancak Nate Diaz onu yine de dövüş tartışmalarına geri döndürmeyi başardı. UFC'de gerçekleşmeyen eski karşılaşma, en azından mikrofon başında, yeniden canlandı ve Poirier, sessiz kalmaya çalışan bir adam gibi cevap vermedi.

Diaz, Mike Perry'ye karşı aldığı son yenilgiden sonra Poirier'i gündeme getirerek, zaten emekli olmuş biriyle dövüşmekle ilgilenmediğini söyledi. Bu, Poirier için yeterliydi. Eski geçici UFC hafif siklet şampiyonu, hayranlarının ondan hatırladığı türden bir keskinlikle cevap verdi ve Diaz'ın sanki bu dövüş hiç olmamış gibi davranacak kişi olmadığını açıkça belirtti.

Poirier, ikilinin yıllardır birbirlerinin etrafında döndüğünü söyledi. Bir zamanlar UFC 230 için planlanan ancak kafese hiç çıkmayan dövüşü hatırlattı. Ona göre bu yeni bir rekabet değil. Sürekli ortaya çıkan, kaybolan ve her bozulduğunda hayranları sinirlendiren eşleşmelerden biri.

En hızlı yayılan cümle en temiz olanıdır. Poirier, "Nate Diaz'ı nakavt edeceğim" dedi. Bu, emekli bir boksörün eski bir isme gülümseyerek söylediği yumuşak bir geri dönüş cümlesi değildi. Poirier'in o dövüşü hâlâ aklında tuttuğu ve Diaz'ın tekrar gündeme gelmesiyle ateşin yeniden alevlendiği anlaşılıyordu.

Diaz'ın performansı kapıyı açtı.

Poirier'e karşılık verme fırsatı veren şey, Diaz'ın Perry karşısındaki performansıydı. Diaz ikinci raunddan sonra nakavt oldu ve maç, cömert bir değerlendirme için fazla alan bırakmadı. Yavaş, yaralı ve ritmini kaybetmiş görünüyordu. Kariyerinin büyük bir bölümünü dayanıklılık, baskı ve inatçı tempo üzerine kurmuş bir dövüşçü için, bu tür bir performans doğal olarak emeklilik söylentilerini yeniden gündeme getirdi.

Poirier lafı dolandırmadı. Diaz'ın berbat göründüğünü ve orada olmak istemediği izlenimini verdiğini söyledi. Bu, bir başka tecrübeli dövüşçüden duymak zor bir şey, ancak Poirier bu sporda yıpranmanın ne demek olduğunu çok iyi bildiği için de etkili oluyor. Beş rauntluk savaşlar, unvan maçları, sakatlıklar, ara vermeler, kalp kırıklıkları ve büyük geceler yaşadı. Bir dövüşçünün yorgun göründüğünden bahsettiğinde, bu kafesin dışından gelen rastgele bir hakaret gibi gelmiyor.

Yine de Poirier, sözlerini saygıyla harmanladı. Nate ve Nick Diaz'ın uzun zamandır hayranı olduğunu söyledi. Bu kısım, bu çekişmenin tonu açısından önemli. Bu, Diaz'ın adını kullanmaya çalışan genç bir rakip değil. Bu, bir veteranın diğerine bakıp, dövüşün zamanlamasının şu an için kötü hissettirdiğini söylemesi, ancak dövüşe olan kişisel isteğinin hala devam ettiğini de itiraf etmesi.

• Poirier, Diaz ile dövüşme davetinin hala geçerli olduğunu söylüyor.
• Bu karşılaşma için welterweight kategorisine geri dönmeye istekli.
• Ona göre Diaz, Perry karşısında eski performansından çok uzak bir görüntü sergiledi.
• Sözleşme sorunları nedeniyle mücadele zorlu olmaya devam ediyor.

UFC sözleşme sorunu

En büyük engel gurur değil, iş meselesi. Poirier hâlâ UFC'ye bağlı ve Diaz şu anda orada yarışmıyor. Dövüşün gerçekleşmesi için ya Poirier'in serbest bırakılması ya da Diaz'ın UFC'ye geri dönmesi gerekiyor. İki yol da kolay değil.

Bu yüzden meydan okuma heyecan verici ama kolay değil. Taraftar ilgisi açıkça ortada. Poirier ile Diaz arasındaki karşılaşmanın hala isim değeri var çünkü her iki adamın da UFC izleyicisiyle gerçek bir geçmişi var. Onlar cilalanmış umut vadeden veya sessiz rakipler değiller. Onlar, insanların galibiyetleri, mağlubiyetleri, röportajları, kinleri ve hafızalarda kalan geceleriyle birlikte, kamuoyu önünde yaşlandıklarını izlediği dövüşçüler.

Ancak mevcut karşılaşma, hayranların yıllar önce istediğiyle farklı. O zamanlar, birbirlerini kaosa sürükleyebilecek iki inatçı dövüşçünün yer aldığı tehlikeli bir hafif siklet karşılaşması gibi geliyordu. Şimdi ise daha çok zamanlama, hasar ve sporun bu karşılaşma için en uygun dönemi çoktan geride bırakıp bırakmadığı sorusu gibi görünüyor.

Poirier ile Diaz arasındaki karşılaşma hala çok heyecanlı.

Poirier'in rastgele bir dövüş için geri dönmesine gerek yok. Bu yüzden Diaz'a verdiği cevap oldukça spesifik. UFC şampiyonluk yarışına tam anlamıyla geri dönmeyi istemiyor. Yeni bir hafif siklet şampiyonluk mücadelesine aitmiş gibi davranmaya çalışmıyor. Sadece, onu hâlâ rahatsız eden ve eldivenleri tekrar giymeyi düşünmesine neden olan bir isim olduğunu söylüyor.

Diaz ise, kendi payına, nadiren kimseye tatmin duygusu yaşatıyor. Bu her zaman onun çekiciliğinin bir parçası olmuştur. Kaybediyor, dışlanıyor, şüpheyle karşılanıyor, sonra da her şey hala devam ediyormuş gibi konuşuyor. Hayranlar ya bunu seviyor ya da bundan bıkıyor. Poirier, Perry maçından sonra Diaz'ın aynı tavrını açıkça duydu ve bunu görmezden gelmemeye karar verdi.

Bu dövüş belki de hiç gerçekleşmeyecek ve bu da aralarındaki geçmişe uygun olurdu. Poirier ve Diaz yıllarca birbirlerine yakın olup gürültü kopardılar ama asla meseleyi çözecek kadar yakın olmadılar. Şimdiki fark, her iki adamın da kariyerlerinde çok daha ilerlemiş olmaları. Artık sürekli dönüp duracak zamanları yok.

Eğer Diaz gerçek anlamda güçlü bir isimle daha karşılaşmak istiyorsa, Poirier hâlâ bu sorun olmaya hazır. Eğer Poirier sıralamalarla ilgiliymiş gibi davranmadan son bir kişisel dövüş istiyorsa, Diaz ona en temiz duygusal fırsatı sunuyor. Dağınık, biraz geç ve muhtemelen karmaşık bir durum, ama yine de insanların izlemek için ekran kaydırmayı bırakacağı bir dövüş gibi görünüyor.