Khamzat Chimaev'in oyun planı hakkındaki yorumları

Arman Tsarukyan, Khamzat Chimaev'in dövüşlere yaklaşımıyla ilgili küçük ama çok anlamlı bir ayrıntı verdi ve bu, Chimaev'in ne tür bir şampiyon haline geldiği hakkında çok şey söylüyor.

Tsarukyan'a göre, Chimaev rakiplerini video kayıtlarından inceleyerek fazla zaman geçirmiyor. Saatlerce oturup rakibinin her alışkanlığını, her açısını, her küçük hareketini çözmeye çalışan bir tip değil. Tsarukyan'ın anlatımına göre, Khamzat odağını kendine çeviriyor. Kendi temposuna. Baskısına. Gücüne. Dövüş kendi lehine dönmeye başladığında neler olacağına olan güvenine.

Bu, Chimaev'in zaten bilinen versiyonuyla yan yana konulduğunda inanılır geliyor. O, bir dövüşü ele geçirmeden önce uzun teknik müzakereler isteyen bir dövüşçü gibi hiç görünmedi. Genellikle, karşı tarafın onunla başa çıkmasını bekleyen bir adam gibi gelir, tersi değil. Zorlayıcı vuruşlar, zorlayıcı tepkiler ve karşı tarafın, plan daha oturmadan planı bozmaya başlayacak türden bir baskıya dayanmasını ister.

Bu durum, onun en büyük performanslarının genellikle nasıl göründüğüyle de örtüşüyor. Chimaev genellikle belirli bir rakibe karşı mükemmel cevabı arayan biri gibi görünmüyor. Daha çok, dövüşü olabildiğince hızlı bir şekilde kendi dünyasına çekmeye çalışan biri gibi görünüyor. Bu gerçekleştiğinde, sorular değişiyor. Artık mesele diğer adamın ne yapmak istediği değil, tempoya, tutuşa, güce ve kendisine gelen sürekli baskıya dayanıp dayanamayacağı oluyor.

Chimaev kendi oyununa güveniyor.

Bu, dövüşlere körü körüne girdiği anlamına gelmiyor. Hiçbir elit şampiyon uzun süre böyle devam edemez. Kampta her zaman çalışma vardır. Her zaman antrenörler vardır. Kafesin karşısındaki kişi için her zaman bir hazırlık seviyesi vardır. Ancak Tsarukyan'ın görüşü oldukça açık görünüyor. Chimaev özgüvenini başka bir dövüşçünün kötü yaptığı şeylere dayandırmıyor. Özgüvenini zaten iyi yaptığı şeylere dayandırıyor.

Bu zihniyet iki yönlü işliyor. Bir yandan, onu çok basit ve doğrudan bir şekilde tehlikeli kılıyor. Kendi stillerine bu kadar güvenen dövüşçüleri sarsmak zor olabilir çünkü kendilerinden şüphe duymaya fazla zaman ayırmazlar. Kendilerini güvende hissetmek için mükemmel anı beklemezler. İstediği türde bir dövüş yaratırlar ve diğer adamdan bununla başa çıkmasını isterler.

Öte yandan, bu durum risk de yaratıyor. En üst seviyede, tek bir detayın her şeyi değiştirdiği geceler oluyor. Tek bir alışkanlık. Tek bir kurulum. Geçişte yapılan tek bir hata. Kaydı daha uzun süre izleseydiniz daha net görebileceğiniz tek bir şey. İşte bu yüzden bu tür yorumlar her zaman insanları tartışmaya itiyor. Bazıları bunları duyup, Chimaev'in kendini bu kadar tehlikeli hissetmesinin tam olarak bu olduğunu söyleyecek. Diğerleri ise, bu tür inatçı bir özgüvenin, yanlış bir gecede yanlış bir stille karşılaştığı anda bir probleme dönüşebileceğini düşünecek.

Ama bu tartışma bile onun hakkında faydalı bir şeyler söylüyor. Chimaev artık sıradan bir şampiyon gibi konuşulmuyor. İnsanlar sadece rekorunu veya bir sonraki savunmasını tartışmıyor. Onun düşünme biçiminden, hazırlanma biçiminden, eğer dövüşüne ilk o çıkarsa çoğu rakibin zaten tam performansını sergileyecek kadar rahat olamayacağına inanma biçiminden bahsediyorlar.

Muhtemelen bu yüzden Tsarukyan'ın sözleri bu kadar hızlı yayıldı. Rastgele bir dedikodu gibi gelmedi. Sanki üst düzey bir dövüşçü, bir diğerinin zihniyetini, hayranların dövüş gecesinde zaten gördüklerini düşündükleriyle örtüşecek şekilde tanımlıyordu. Chimaev, tüm haftayı başkasının silahlarıyla uğraşarak geçirmektense kendi silahlarını bilemeyi tercih eden bir adam gibi görünüyor.

Doğrusu, belki de tüm hikaye tek bir cümleyle özetlenebilir. Chimaev başka bir dövüşçünün planına göre yaşamak istemiyor. Kendi baskısı, kendi stili ve kendi özgüveniyle ringe çıkmak ve kafes kapısı kapandıktan sonra kimin hayatta kalabileceğini görmek istiyor.