Josh Hokit odmawia przeprosin za uwagę Michelle Obamy

Kontrowersje mają nowy adres i to jest Josh HokitStruny głosowe. Pięści wagi ciężkiej zapewniły mu zwycięstwo w spektakularnym pojedynku UFC w Białym Domu. Jego usta zapewniły mu zupełnie inny rodzaj uwagi. I trzyma obie ręce uniesione.

Po wywołaniu medialnej awantury skinieniem głowy w stronę Michelle Obamy po walce, Hokit zabrał głos. Nie było żadnego wycofania. Nie wyszeptał przeprosin za pośrednictwem publicysty. Zamiast tego, zaoferował upartą reinterpretację i lekcję obywatelstwa, tak jak to postrzega. Zwycięstwo nad Derrickiem Lewisem było oczywiste. Następstwa są celowo chaotyczne.

Postawa bezkompromisowa

Jego wyjaśnienie było proste. Miało to być formą pochlebstwa. Rozmawiając z Ariel Helwani, Hokit sformułował swoje słynne już powiedzenie jako komplement dla hartu ducha byłej Pierwszej Damy. Zwrot „pracuj ciężko jak mężczyzna” był dla niego wyznacznikiem odporności. Jego zdaniem porównanie Obamy do mężczyzny było wyrazem uznania dla jej zdolności radzenia sobie z presją. To był chwyt językowy, który utkwił w jego głowie niczym ołowiany balon.

Nie poprzestał na tym. Sceneria, historyczny South Lawn, była kluczowa dla jego rozumowania. Hokit przedstawił ten moment jako celowy test amerykańskiej wolności. Zasugerował, że w wielu innych krajach taki komentarz mógłby mieć poważne reperkusje. Tutaj, za ten komentarz dostajesz wywiad w podcaście. O to właśnie, jego zdaniem, chodzi.

Rysowanie linii

W tym miejscu Hokit wyróżnia się z tłumu. Dobitnie zauważył innych zawodników, którzy później wyrażali żal z powodu swoich obelg. Nazwiska takie jak Henry Cejudo i Sean Strickland zostały przytoczone jako przykłady wycofywania się z tego, czego nie chce. Jego obietnica była absolutna: nigdy nie usłyszycie, żeby cofnął swoje słowa. To zobowiązanie, które zmienia każdy wywiad w potencjalny nagłówek, a każdy nagłówek w potencjalny argument.

• Josh Hokit pokonał Derricka Lewisa przez techniczny nokaut w drugiej rundzie na gali UFC Freedom 250.
• W jego wypowiedzi po walce znalazło się kontrowersyjne odniesienie do Michelle Obamy.
• Dyrektor generalny UFC Dana White Niedługo potem publicznie skrytykował komentarze Hokita.
• W późniejszym wywiadzie Hokit odmówił przeprosin, twierdząc, że jego wypowiedź miała charakter komplementu.

Rachunek UFC

Nieposłuszeństwo to waluta w sportach walki, ale kurs wymiany ustala promotor. Dana White już wyraził swoje niezadowolenie. Hokit twierdzi jednak, że nie kontaktował się bezpośrednio ani z White'em, ani z dyrektorem naczelnym Hunterem Campbellem w sprawie konsekwencji. Działa w szarej strefie, którą często tworzy UFC: najpierw trzeba wspierać osobowość, a potem radzić sobie z negatywną reakcją. Hokit zdaje się kalkulować, że jego wartość jako agresywnego, gadatliwego zawodnika wagi ciężkiej przeważa nad bólem głowy związanym z jego retoryką. Porównał nawet tolerancję UFC z tolerancją NFL, sugerując, że jego dawne życie w drużynie treningowej 49ers zakończyłoby się po podobnym komentarzu. Mówi, że szanuje White'a za daną mu wolność. Ta wolność jest obecnie weryfikowana.

Dla dywizji to zmienia niewiele, a wręcz wszystko. Rankingi buduje się na zwycięstwach, a Hokit ma na koncie jedno duże. Ale trajektoria opiera się na atrakcyjności i łatwości zarządzania. Stawia na to pierwsze, aby przyćmić obawy związane z tym drugim. Klub z czołowej dziesiątki wagi ciężkiej to klub, który zawsze szuka nowych, niebezpiecznych zawodników. Hokit z pewnością taki jest. To, czy będzie postrzegany jako atrakcja, której nie można przegapić, czy też jako problem wizerunkowy, zadecyduje o jego kolejnym starciu i dążeniu do większych zarobków. Jego strategia jest wysoce ryzykowna. Nagrodą jest rozgłos, który świeci daleko poza sekcją sportową.

Kolejny ruch należy do swatek i szefa. Hokit przedstawił swoją sprawę nie w sądzie, ale przed sądem opinii publicznej, gdzie jest jednocześnie oskarżonym i sędzią. Czeka na sygnał rozpoczęcia kolejnej walki, przekonany, że jego występ ponownie zagłuszy hałas. A może go jeszcze wzmocni.