Jamahal Hill: Walka UFC PI z Alexem Pereirą została zaaranżowana

Sporty walki opierają się na historiach. Najlepsze wydają się prawdziwe, surowe, niezaprzeczalne. Skłaniają do działania. Czasami są po prostu dobrą scenografią.

Jamahal Hill właśnie przyznał, że pomógł w budowie jednej z takich scenografii. Gorące napięcie Alex Pereira? Wirtualna bójka w siedzibie UFC? Robota. Celowa, wyrachowana gra o pozycję. Uraza była towarem, a Hill go sprzedawał.

Jego cel był jasny. Po tym, jak Pereira znokautował go w pierwszej rundzie wieczoru gali UFC 300, Hill potrzebował skrótu. Prawdziwą drogę zablokował Magomed Ankalaev. Dlatego on i Pereira zorganizowali objazd. Sfabrykowali konflikt. Pod koniec zeszłego roku stworzyli w Performance Institute moment, który miał wyglądać jak spontaniczna, zacięta walka.

Spowiedź

Narracja ucichła w niedawnym wywiadzie. Hill mówił wprost. Nie ma żadnego konfliktu. Nigdy nie było. Obaj zawodnicy, jak sam powiedział, mają się doskonale. Rozmawia z rodziną Pereiry. Wymienia uprzejmości z trenerem Pereiry, Gloverem Teixeirą. Cały ten epizod był wspólnym wysiłkiem, mającym na celu wzbudzenie zainteresowania i, co najważniejsze, wywarcie presji na swatów.

„Zaplanowaliśmy to” – stwierdził Hill, nawiązując do nagrania PI. Cel był jasny: podkręcić atmosferę przed drugą walką. Chciał ominąć kolejkę. Widział Ankalaeva jako kolejnego zawodnika i przewidział, że Rosjanin pokona Pereirę. Chciał mieć taką szansę dla siebie. Jego prognoza okazała się trafna. Ankalaev później odebrał Pereirze pas.

Nieudany gambit

Strategia nie przyniosła zamierzonego rezultatu. Kontuzja pokrzyżowała plany powrotu Hilla, a harmonogram potoczył się dalej bez niego. Ankalaev dostał swoją szansę i wykorzystał ją. Wykreowany dramat, choć na krótko przekonujący, ostatecznie nic nie zmienił w walce o mistrzostwo. Stawia Hilla w przejrzystej, choć niezręcznej, sytuacji. Jego szczerość jest orzeźwiająca, ale podważa wiarygodność wszelkich przyszłych publicznych pretensji. Jest teraz zawodnikiem, który otwarcie przyznał się do manipulowania narracją dla zysku.

• Jamahal Hill twierdzi, że jego incydent z Alexem Pereirą na UFC był zaplanowany.
• Twierdzi, że między nimi panują serdeczne stosunki, przecząc tym samym publicznej narracji o rywalizacji.
• Ten wyczyn miał na celu wywołanie popytu na rewanż z pominięciem Magomeda Ankalaeva.
• Taktyczna prognoza Hilla, że ​​Ankalaev pokona Pereirę, sprawdziła się.

Prawda i konsekwencje

To odkrycie zmienia ramy wielomiesięcznej historii. To, co fani postrzegali jako tlącą się rywalizację sportową, było w rzeczywistości spotkaniem biznesowym. Podkreśla to performatywny aspekt współczesnej promocji walk, gdzie autentyczność jest towarem często deficytowym. Dla Hilla to wyznanie jest mieczem obosiecznym. Oczyszcza atmosferę, ale jednocześnie obnaża mechanizmy. Nie może już grać skrzywdzonego, mściwego pretendenta z kamienną twarzą.

Jego droga do sukcesu to teraz czysta sportowa droga. Pereira przeszedł do wagi ciężkiej. Ankalaev dzierży tytuł wagi półciężkiej. Kolejny argument Hilla za walką o tytuł musi opierać się na zwycięstwach, a nie na zaplanowanych konfrontacjach. Ten odcinek stanowi lekcję metagry w walkach klatkowych. Walki w oktagonie są brutalnie prawdziwe. Historie wokół nich czasami takie nie są. Szczerość Hilla odsłania kolejną warstwę, przypominając nam, że w tym biznesie nawet prawdziwa wrogość może być użytecznym narzędziem, a czasami narzędzie to jest tylko rekwizytem.

Ostatecznie jedyną fałszywą rzeczą była walka, do której nie doszło. Konsekwencje dla karier obu mężczyzn pozostają całkowicie realne.